Νοέ 052017
 

Δύο συζητήσεις και δύο ταινίες για τη Ρωσική Επανάσταση και την επαναστατική στρατηγική στον 21ο αιώνα

***

Παρασκευή 10 Νοέμβρη, 7:00 μ.μ., Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23, 2ος όροφος):

«Από τον Οκτώβρη του ’17 στο πρώτο εργατικό κράτος: ζητήματα μετάβασης στο σοσιαλισμό»

Τη συζήτηση ανοίγουν οι:

* Ηλίας Ιωακείμογλου
* Γιάννης Αλμπάνης

Προβολή: «Από τον Τσάρο στον Λένιν», του Χέρμαν Άξελμπανκ (ΗΠΑ, 1937)

Σάββατο 11 Νοέμβρη, 7:00 μ.μ., Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23, 2ος όροφος):

«Από την εξουσία των σοβιέτ ως τον γραφειο-κρατικό αυταρχισμό: η δύσκολη σχέση επανάστασης και δημοκρατίας».

Τη συζήτηση ανοίγουν οι:

* Βαγγελίτσα Κοντοδήμα
* Χρήστος Λάσκος

Προβολή: «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή», του Τζίγκα Βερτόφ (ΕΣΣΔ, 1929)

Εκατό χρόνια μετά την κατάκτηση της εξουσίας από τα Σοβιέτ και τη δημιουργία του πρώτου εργατικού κράτους στην ιστορία της ανθρωπότητας, η Οκτωβριανή Επανάσταση παραμένει το πιο σημαντικό χειραφετησιακό εγχείρημα του 20ου αιώνα και άρα το πιο ενδιαφέρον κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας μας – για το οποίο έχουμε ακόμα πολλά να μάθουμε και να κουβεντιάσουμε, αν το κύριο ερώτημά μας είναι τοπώς θα αλλάξουμε τον κόσμο σήμερα.
Παίρνοντας λοιπόν την αφορμή από την επέτειο, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα, η Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά και η ΟΝΡΑ – Ανασύνθεση οργανώνουν ένα διήμερο συζητήσεων γύρω από την επαναστατική εμπειρία του Οκτώβρη του ’17.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Η πρώτη συζήτηση αφορά τα ζητήματα της μετάβασης από τον καπιταλισμό στο σοσιαλισμό.

• Ποια ήταν η διαδικασία οικοδόμησης του σοσιαλισμού στην Ε.Σ.Σ.Δ.;
• Ποιες ήταν οι κοινωνικές και ταξικές αντιθέσεις που αντιμετώπισε, ποιες πραγματικές δυσκολίες κι αντιφάσεις συνάντησε;
• Πώς εξελίχθηκε η σχέση ανάμεσα στη διαδικασία ανατροπής των παραγωγικών σχέσεων και στην ανάπτυξη των παραγωγικών δυνάμεων;
• Ποιες ήταν οι διαφορετικές προσεγγίσεις που αναπτύχθηκαν στο κόμμα των Μπολσεβίκων και τη σοβιετική κοινωνία γύρω από αυτά τα ζητήματα;
• Ποιες απόψεις επικράτησαν και γιατί; Ποια συμπεράσματα προκύπτουν για τις σημερινές δυνατότητες μετάβασης σε μία μετακαπιταλιστική κοινωνία; Αν ο εικοστός αιώνας πρόσφερε ένα «υπόδειγμα» για την επανάσταση (πολιτική απεργία, λαϊκός πόλεμος), αν οι επαναστάσεις του εικοστού αιώνα συνδέθηκαν με πολέμους (διεθνείς και εμφυλίους, πριν και μετά το ξέσπασμά τους), τι έχει να μας το «υπόδειγμα» αυτός για τις σημερινές διεθνοποιημένες κοινωνίες;

ΓΙΑ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

• Η δεύτερη συζήτηση θέτει στο επίκεντρο τη σχέση επανάστασης και δημοκρατίας:
• Πώς λειτουργούσαν τα Σοβιέτ, ως δομές εργατικής κι επαναστατικής δημοκρατίας, πριν και μετά την επανάσταση;
• Ποιες άλλες μορφές δημοκρατίας ανέδειξε η επαναστατική διαδικασία;
• Πώς καθορίστηκαν τα ζητήματα της δημοκρατίας και της πολιτικής οργάνωσης στη μετεπαναστατική Ρωσία;
• Πώς, πότε και γιατί προέκυψαν τα φαινόμενα γραφειοκρατίας και κρατικού αυταρχισμού στη μετεπαναστατική Σοβιετική Ένωση;
• Ποια η σχέση μεταξύ της εργατικής επανάστασης και των θεσμών της αστικής δημοκρατίας, από τον Οκτώβρη ως σήμερα;
Οι απαντήσεις, που ξέρουμε ότι απασχολούν επίσης πολλές πλευρές της αγωνιζόμενης Αριστεράς, θέλουμε να ξεφύγουν από το στενό πλαίσιο ενός «επετειακού» διήμερου. Θέλουμε να αποτελέσουν συμβολές στην αναζήτηση των αναγκαίων εναλλακτικών σήμερα, μπροστά στην εντεινόμενη καπιταλιστική κρίση. Αλλά και κόντρα σ’ ένα αίσθημα ανημποριάς και καθήλωσης: Στις Αναμνήσεις ενός επαναστάτη, ο Βικτόρ Σερζ γράφει για την εξοικείωσή του με αυτό το αίσθημα «ανυπαρξίας διαφυγής» για πολλά χρόνια: σχεδόν όλη του τη ζωή. Για τον κόσμο στις αρχές του εικοστού αιώνα, η Ρωσική Επανάσταση ήταν η στιγμή που ανέστειλε ακριβώς το αίσθημα αυτό.

Ιούν 062017
 

Τα 30 χρόνια Δικτύου για Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα θα γιορταστούν και στη Θεσσαλονίκη. Εντάξει, δε θα κατεβάσουμε κλαρίνα και νταούλια, αλλά θα κάνουμε μια καλή συνάντηση των παλιών και των νέων, των εντός και των παράλληλα, όσων επιμένουν αλλά κι όσων μπορεί να αποφάσισαν κάποια στιγμή πως το όχημα που τους ταιριάζει είναι κάποιο άλλο.

Την Παρασκευή αργά το απογευματάκι στις 8μμ, στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών στην Ερμού 23, στο φυσικό μας χώρο, θα υποδεχτούμε φίλους και συντρόφισσες, θα κάνουμε (ελπίζουμε) ένα καλό κύκλο συζήτησης για τους κύκλους που ανοίξαμε και κλείσαμε τόσα χρόνια, αλλά και για τα σχήματα που καλούμαστε να διαμορφώσουμε και να χαράξουμε στις εποχές που έρχονται (ή ήδη έχουν φτάσει).

Φυσικά το κρασί θα είναι δροσερό, οι μπύρες παγωμένες και τα ποτά καθαρά, για να μπορούμε να συνεχίσουμε όπως μας ταιριάζει την κουβέντα και την παρέα στο bar μετά μουσικής που θα ακολουθήσει.

Ιαν 282017
 

το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα οργανώνει εκδήλωση-συζήτηση
«Χρυσή Αυγή – Βιομηχανία Διώξεων»

με τους:
Γιώργο Τσιάκαλο, ομότμο καθηγητή ΑΠΘ
Σπύρο Μαρκέτο, επίτιμο καθηγητή ΑΠΘ
@popto_mousi, παραγωγό του Omnia TV και παρουσιαστή της εκπομπής «Η δίκη της Χρυσής Αυγής» 

την Κυριακή 29 Γενάρη, 7 μμ, στο Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23)

* Ο Γιώργος Βραχνής, ιδιοκτήτης καφενείου στη Βέροια, την 9η Ιουνίου 2012, δέχτηκε επίθεση στο μαγαζί του από νεοναζί της Χρυσής Αυγής, σπάζοντάς το. Οι ίδιοι, κατά τη συνήθη πρακτική τους, έκαναν μήνυση στο θύμα τους. Στη διαδικασία του αυτοφώρου που ακολούθησε, ο Γιώργος Βραχνής, κατηγορούμενος για εξύβριση και απειλή, καταδικάστηκε σε 4 μήνες και 20 μέρες, κάτι παραπάνω από τον ένα φασίστα που δικάστηκε και καταδικάστηκε σε 4 μήνες. 

Τώρα, την Τρίτη 31/1/2017, ο Γιώργος Βραχνής σέρνεται και πάλι στα δικαστήρια της Βέροιας, κατηγορούμενος για ψευδορκία, ψευδή καταμήνυση και συκοφαντική δυσφήμιση.

Η θέση μας στο πλευρό του

Μαΐ 292016
 
13241280_10208642628436607_8281140675579367162_n
Η Κυβέρνηση αποφάσισε και «εκτελεί» τη δεύτερη επιχείρηση εκκένωσης της Ειδομένης, από τους χιλιάδες πρόσφυγες που παραμένουν εκεί τους τελευταίους μήνες διεκδικώντας να συνεχίσουν το ταξίδι τους σε άλλες χώρες. H επιχείρηση έρχεται μετά από ένα διάστημα διαρκούς καταστολής και στοχευμένου καταναγκασμού σε πείνα και εξαθλίωση, προκειμένου να καμφθεί αυτή η πολιτική τους στάση, με την οποία διεκδικούσαν το άνοιγμα των συνόρων. Η “μη αστυνομική” επιχείρηση «εκτελείται» με μονάδες ΟΠΚΕ, ΥΜΕΤ και ΜΑΤ σε επιφυλακή, απομακρύνοντας από το χώρο, σε ακτίνα 3-5 χιλιομέτρων, αλληλέγγυους και δημοσιογράφους (εκτός αυτούς της κρατικής ΕΡΤ), ενώ στο χώρο βρίσκονται μόνο επίσημες ΜΚΟ. Μάλιστα, τις τελευταίες μέρες η περιοχή κηρύχθηκε στρατιωτικοποιημένη ζώνη, με αποτέλεσμα η απαγόρευση διέλευσης να καταλήξει ακόμη και σε προσαγωγές αλληλέγγυων που μοίραζαν εφημερίδες. Στόχος της κυβέρνησης είναι να μεταφέρει τους πάνω από 8.500 πρόσφυγες/μετανάστες σε βιομηχανικούς χώρους γύρω από τη Θεσσαλονίκη.
Η παραπάνω κατάσταση είναι αποτέλεσμα της προσπάθειας της ΕΕ να κλείσει τα σύνορά της και να καταστείλει τους πρόσφυγες, πολιτική  την οποία συνυπογράφει η ελληνική κυβέρνηση. Η «Ενωμένη Ευρώπη» φροντίζει να ενώνει μόνο τα συμφέροντα του κεφαλαίου, καταδικάζοντας στην εξαθλίωση όποιον δεν τον έχει ανάγκη. Επιπλέον, η ελληνική κυβέρνηση αναλαμβάνει (υπό τις επιταγές βέβαια της ΕΕ, αλλά και τη δική της σύμφωνη γνώμη) το ρόλο του διαλογέα. Διαλέγει, επί της ουσίας, ποιοι είναι «χρήσιμοι» προς εκμετάλλευση στα κράτη της ΕΕ, ποιοι δηλαδή θα αποτελέσουν το φθηνό εργατικό δυναμικό με μηδαμινά δικαιώματα και ποιοι θα απελαθούν, επαναπροωθηθούν κλπ. Άλλωστε, η κυβέρνηση έχει ήδη υπογράψει τη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας, εγκλωβίζοντας από τη μία τους πρόσφυγες στη χώρα και προχωρώντας από την άλλη σε επαναπροωθήσεις, ακόμα και προς εμπόλεμες ζώνες. Την ίδια στιγμή το ΝΑΤΟ διευρύνει τις βάσεις του στην Ελλάδα και αποκτά σταθερή πλέον παρουσία στο Αιγαίο.
Οι πρόσφυγες/μετανάστες, οι οποίοι έρχονται από εμπόλεμες ζώνες, ολοκληρωτικά καθεστώτα και αυταρχικές κυβερνήσεις, αντιμετωπίζονται από την Ευρώπη και τα κράτη της με φράχτες, φυλακίσεις, απελάσεις και πνιγμούς. Οι πρόσφυγες της Ειδομένης, από τις άθλιες συνθήκες του καταυλισμού, περνάνε στο στοίβαγμα σε χώρους ακατάλληλους για ανθρώπινη διαμονή, απομονωμένους από κατοικημένες περιοχές. Το τελευταίο διάστημα, μάλιστα, έχουν γίνει απεργίες πείνας προσφύγων/μεταναστών που δεν αντέχουν άλλο σε αυτές τις συνθήκες διαβίωσης, ενώ σε Πειραιά και Θεσσαλονίκη έχουν γίνει κοινές κινητοποιήσεις ντόπιων-μεταναστών για το σταμάτημα του πολέμου και το άνοιγμα των συνόρων.
Στεκόμαστε, όπως πάντα, στο πλευρό των προσφύγων/μεταναστών αναγνωρίζοντάς τους ως θύματα μιας κοινής επίθεσης που στις χώρες τους εκδηλώνεται με το χειρότερο πρόσωπο. Εργαζόμενοι, άνεργοι, ντόπιοι και μετανάστες πρέπει να δώσουμε κοινό αγώνα απέναντι στη φτώχεια, την εξαθλίωση και τον πόλεμο που μας επιβάλουν. Αν σήμερα δε σταθούμε εμπόδιο σε αυτή την πολιτική, η επίθεση θα βαθύνει για όλες/ους μας. Κυβέρνηση, ΕΕ, κεφάλαιο θέλουν να ξεπεράσουν την κρίση τους πάνω από τα πτώματά μας, αλλά δεν πρόκειται να τους αφήσουμε. Με ταξική διεθνιστική αλληλεγγύη και πάλη των λαών θα ανατρέψουμε την επίθεση, οικοδομώντας έναν κόσμο χωρίς φτώχεια, πολέμους κι εκμετάλλευση.
ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
  • Να μην ασκηθεί καμία μορφή βίας κατά των προσφύγων/μεταναστών της Ειδομένης.
  • Να ανοίξουν τώρα τα σύνορα στους πρόσφυγες και τους μετανάστες.
  • Να σταματήσουν οι πολεμικές συρράξεις που εξυπηρετούν τα συμφέροντα του κεφαλαίου και γεννούν την προσφυγιά.
  • Άμεση διάλυση του ΝΑΤΟ, που δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μηχανισμός πολέμου.
  • Οι πρόσφυγες/μετανάστες δικαιούνται προστασία, αξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, μέσα στον ιστό των πόλεων, άσυλο και δικαίωμα να μετεγκατασταθούν άμεσα στις χώρες που επιθυμούν. Σε κάθε περίπτωση, οι όποιοι χώροι φιλοξενίας να είναι ανοιχτοί για τους πρόσφυγες και την κοινωνία υποδοχής.
  • Να δοθεί σε όλους τους πρόσφυγες και τους μετανάστες η δυνατότητα να αποκτήσουν κάρτα εργασίας για ισότιμες εργασιακές σχέσεις και πρόσβαση στην υγεία και την εκπαίδευση.
  • Να μην αναγνωριστεί η Τουρκία ως ασφαλής τρίτη χώρα και να σταματήσει πάραυτα η εγκληματική επαναπροώθηση των προσφύγων σε αυτήν.
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης, Κίνηση “Απελάστε το Ρατσισμό”, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Ξεκίνημα, ΟΚΔΕ, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα
Απρ 052016
 

apelaseis 2_0

Από χτες έχει μπει σε εφαρμογή η επαίσχυντη συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας. Είναι προφανές ότι η 4η Απριλίου 2016 θα περάσει στην Ιστορία ως μέρα ντροπής. Η εικόνα των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων που οδηγούνταν δεμένοι προς απέλαση στην «ασφαλή» Τουρκία του Ερντογάν, θα στοιχειώνει για πάντα την τάχα μου πολιτισμένη Ευρώπη. Όπως επίσης, αυτή η εικόνα θα αποτελεί πάντα το τεκμήριο της πολιτικής και ηθικής κατάπτωσης μιας κυβέρνησης που επαγγέλθηκε την ελπίδα για να διολισθήσει εντέλει στο ρόλο του εντολοδόχου της βαρβαρότητας.

Σήμερα που καταλύεται ακόμα και αυτή η Συνθήκη της Γενεύης, πρέπει ξαναπούμε αυτό που λέγαμε πάντοτε, με ακόμα πιο δυνατή φωνή: Κανένας άνθρωπος δεν είναι λαθραίος! Η ελεύθερη μετακίνηση και η αξιοπρεπής διαβίωση συνιστούν αναφαίρετα δικαιώματα κάθε ανθρώπου.

Το Σάββατο 9 Απριλίου συμμετέχουμε στην προσφυγική διαδήλωση που οργανώνει η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στους Οικονομικούς και Πολιτικούς Πρόσφυγες (Βικτώρια, 2:00μμ)

 

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Ιαν 252016
 

Η δεύτερη ανοιχτή συζήτηση του Δικτύου για τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα, εν όψει της Πανελλαδικής του Συνδιάσκεψης.

Ένα χρόνο μετά τις εκλογές και την άνοδο του Σύριζα. Οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές. Το δημοψήφισμα. Η συνθηκολόγηση. Ο μνημονιακός Σύριζα και η αριστερή λιτότητα.  Οι ελπίδες που διαψεύσθηκαν.

Πού ήταν «το λάθος»;  Μπορούσαν τα πράγματα να εξελιχθούν διαφορετικά και πώς;  Υπάρχει αριστερή διαχείριση της κρίσης;

Ποια πρέπει να είναι η απάντηση του κινήματος στα αδιέξοδα;

Πόσο είναι απαραίτητη η ενότητα στη δράση;

Τη συζήτηση ανοίγουν οι:

Γιώργος Βελεγράκης, Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά

Θωμάς Σουνάπογλου, Ναρ-Ανταρσυα

Θόδωρος Φέστας, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Δέσποινα Χαραλαμπίδου, Λαϊκή Ενότητα

 

Παρασκευή 29 Γενάρη, στις  19.30

στο Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23, Θεσσαλονίκη

 

Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

http://www.diktio.org/

ekdilosi+aristera+kai+final-1

Ιαν 132016
 

Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα σας καλεί στην εκδήλωση που διοργανώνει εν όψη της Πανελλαδικής του Συνδιάσκεψης τον επόμενο μήνα.

12472263_491573631028716_2769682449477750923_n

Το περασμένο καλοκαίρι η Ευρωπαϊκή Ένωση, η «Ευρώπη» και το Ευρώ αναδείχθηκαν σε καθοριστικό παράγοντα των κοινωνικών συγκρούσεων. Από τη μία, το περήφανο «ΌΧΙ» των φτωχών της 5ης Ιουλίου, το οποίο δεν φοβήθηκε ούτε τις απειλές της ευρωπαϊκής πολιτικής ηγεσίας, ούτε τη συμμαχία των κυρίαρχων τάξεων της χώρας, κάτω από τον χαρακτηριστικό τίτλο «Μένουμε Ευρώπη».  Από την άλλη, η υποταγή της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η υπογραφή του 3ου μνημονίου, με τη μοναδική δικαιολογία ότι «δεν υπάρχει καμία εναλλακτική» έξω από την –υφιστάμενη- Ευρωπαϊκή Ένωση και τη ζώνη του Ευρώ.

Τις καυτές εκείνες εβδομάδες του Ιουλίου, το θέμα της «Ευρώπης»  αποτέλεσε για μία στιγμή ανοιχτό πεδίο κοινωνικής και ταξικής σύγκρουσης: το ερώτημα είχε τεθεί, συζητιόταν με πάθος σε κάθε γωνιά της ελληνικής κοινωνίας και τίποτα δεν ήταν δεδομένο. Μετά την υποχώρηση της κυβέρνησης και μπροστά στις νέες εκλογές, η συζήτηση αυτή υποχώρησε. Το «αυτονόητο» της «ευρωπαϊκής προοπτικής της χώρας» κέρδισε ακόμα μία φορά, με κόστος τις ελπίδες που είχε πριν από λίγο γεννήσει στις εργατικές τάξεις η κυβερνητική αλλαγή. Αυτό όμως που σίγουρα χαράχτηκε στη συνείδηση του κόσμου, και θα χαράζεται βαθύτερα όσο θα ξεδιπλώνονται τα μέτρα του νέου μνημονίου, είναι ότι στο πλαίσιο της υφιστάμενης Ευρωπαϊκής Ένωσης «δεν υπάρχει καμία εναλλακτική» πέρα από την κυρίαρχη νεοφιλελεύθερη πολιτική.

Πιάνοντας το νήμα της συζήτησης εκεί που το αφήσαμε τον Ιούλη του 2015, και μπροστά στην ερχόμενη Πανελλαδική του Συνδιάσκεψη, το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα οργανώνει ανοιχτή συζήτηση με θέμα την «Ευρώπη»: ποιος είναι ο χαρακτήρας της Ευρωπαϊκής Ένωσης σήμερα; Ποιες ήταν και είναι οι συνέπειες από τη συμμετοχή της χώρας μας σε αυτή; Υπάρχουν περιθώρια για μία «άλλη Ευρώπη»; Υπάρχει δυνατότητα για μια άλλη πολιτική στο πλαίσιο της «υπαρκτής» Ευρωπαϊκής Ένωσης; Υπάρχει διέξοδος έξω από αυτή την Ευρώπη-Φρούριο; Υπάρχει αξιόπιστη εναλλακτική πέρα από το ευρώ και τους μηχανισμούς του;

Πέρα από το Δίκτυο, στη συζήτηση κλήθηκαν να παρέμβουν εκπρόσωποι των διαφορετικών τάσεων της ριζοσπαστικής αριστεράς και συγκεκριμένα ο Γιώργος Κρεασίδης από το Νέο Αριστερό Ρεύμα και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ο Σπύρος Ρισμάνης από τη Λαϊκή Ενότητα και ο Δημοσθένης Παπαδάτος Αναγνωστόπουλος από τη Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 15 Γενάρη 2015, στο Στέκι Μεταναστών – Κοινωνικό Κέντρο (Ερμού 23), στις 7.30. Ακολουθεί ποτάκι in situ υπό τους ήχους της μουσικής του David Bowie.

Ιαν 132016
 

13/01, 19.00 – 90’s & 00’s music session

14/01, 20.00 – participatory theatrical performance – «Solo Cryo», theater of the  oppressed / in greek

15/01, 19.30 – Political Discussion (Diktyo – Network of Political and Social Rights) / in greek

17/01, 20.30 – Cinema Screening (to be announced)

12540017_1717930801775406_908557363_n

 

Μαρ 222015
 

diktyo+ergasiaka+27032015+afisa

Το Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα διοργανώνει εκδήλωση-συζήτηση με θέμα την οργάνωση του εργατικού κινήματος στη νέα περίοδο «Τα πεδία των εργατικών αγώνων», την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015, 20:00, στο Κοινωνικό Κέντρο-Στέκι Μεταναστών, Ερμού 23, Θεσσαλονίκη.

Τη συζήτηση θα ανοίξουν οι:

  • Κίμωνας Παπαθωμάς , Δίκτυο Ανέργων και Επισφαλώς Εργαζομένων
  • Δημήτρης Τσιγγάνης, μέλος ΔΣ σωματείου εργαζομένων ΚΕΘΕΑ
  • Νίκος Νικήσιανης, Δίκτυο για τα Πολιτικά και Κοινωνικά Δικαιώματα

Θα κουβεντιάσουμε για το εργατικό κίνημα και τις διεκδικήσεις του στη νέα πολιτική συγκυρία, τις δυνατότητες και τις δυσκολίες.

Για τα πεδία της πάλης και την οργάνωσή της: απέναντι στην κυβέρνηση, το κεφάλαιο, το εσωτερικό της εργατικής τάξης …

Για τα στρατηγικά επίδικα και τα περιεχόμενά τους:  πάλη ενάντια στην ανεργία, ανάσχεση της φτωχοποίησης των εργαζομένων, αποκατάσταση των εργασιακών σχέσεων, πάλη ενάντια στην εργοδοτική τρομοκρατία, αγώνας για καθολική πρόσβαση στην υγεία, εργαζομένων και ανέργων.