Μαΐ 172017
 

Το Κοινωνικό Κέντρο / Στέκι Μεταναστ(ρι)ών κλείνει τα 8 και λίγο το γιορτάζει.

Το ξεκίνημα (Παρασκευή) το αναλαμβάνει το RADical Pride με το open air pre-pride party του, κάνοντας και μια prova generale για το Pride της επόμενης εβδομάδας.

facebook event

Σάββατο είναι η μέρα των θεατρικών του Στεκιού – στις 7μμ η ομάδα Ιστορικού – Αρχαιολογικού οργανώνει θεατρικά παιχνίδια με θέμα το ρατσισμό, ενώ τη σκυτάλη παίρνει το SoloKryo με διαδραστική performance.

facebook event

Μετά τις 10-11, μικρόφωνα και decks καταλαμβάνονται από ένα super team αποτελούμενο από τους/τις Mellowmood(boom selectah),dj orphanatic, junglebunny, dj shy nee, mc sensee που θα δίνουν ρυθμό για τη στήριξη και των δράσεων και δικτύων αλληλεγγύης ομάδων του Στεκιού.

facebook event

Κυριακή πιάνουμε τον πεζόδρομο της Σπανδωνή από νωρίς το απογευματάκι στις 5, οπότε και ένα μεγάλο παρεάκι θα μας υποδεχτεί με κουρδισμένα τα όργανα και γλυκιές τις φωνές και με άσματα παραδοσιακά, λαϊκά ανατολίτικα και ρεμπέτικα.

Μαΐ 162017
 

Ο ΚΑΙΡΟΣ: ηλιοφάνεια και υπερηφάνεια, με ανέμους να κινούνται ισχυροί 5-6 μποφόρ και να ανακατεύουν μια δόση γκλίτερ, ουράνιου τόξου και εξτραβαγκάνζα με κάθε σου αναπνοή. Καθώς ανασαίνεις βαθιά, συνειδητοποιείς ότι σε απόσταση αναπνοής βρίσκεται και το 1ο αυτο-οργανωμένο Thessaloniki Pride.

Την Παρασκευή 19/5, ώρα 11μμ, ακριβώς μια εβδομάδα πριν το Pride μας, μαζευόμαστε όλες & όλοι στον πεζόδρομο κάτω απ’τό στέκι, πίνουμε κοκτέιλζ, συζητάμε περί ανέμων και υδάτων, χορεύουμε όπως γουστάρουμε κάτω απτό φεγγαρόφως, κάνουμε ερωτικές εξομολογήσεις σε νεράιδες και ψήνουμε τη διάθεσή μας σε όλο και υψηλότερη φωτιά.
Με τέτοια προθέρμανση, έως το Radical Pride, θα την έχουμε κάψει!

Υ.Γ. Το πάρτυ αυτό εντάσσεται στο τριήμερο γιορτής για τα έβδομα γενέθλια του Στεκιού Μεταναστ(ρι)ών.

Μαΐ 132017
 

Όταν «σου φοράνε» την κανονικότητα
keep it Radical

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26/5
18:30-23:30 εκδηλώσεις/εργαστήρια/προβολή ταινίας/θεατρικό δρώμενο
Στέκι Μεταναστ(ρι)ών (πεζόδρομος και 1ος όροφος)
οδός Ερμού 23 – γωνία με Βενιζέλου

ΣΑΒΒΑΤΟ 27/5
12:00 συγκέντρωση στο Άγαλμα Βενιζέλου, με body painting και άλλα
12:30 Πολύχρωμη ΠΟΡΕΙΑ ελεύθερης έκφρασης
15:00-21:30 περίπτερα, εργαστήρια, έκθεση φωτογραφίας, κεντρική εκδήλωση στο Δημοτικό Πάρκο πίσω από το Θέατρο Κήπου (πάρκο Ξαρχάκου)
22:00 συναυλίες και dj set

facebook event

Μαΐ 132017
 

Η φεμινιστική και ΛΟΑΤΚΙ ομάδα της Θεσσαλονίκης Κιουρί@ προβάλει την Κυριακή 14 Μαΐου, στις 19.00 το απόγευμα, το ντοκιμαντέρ «Ruins – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης», της Ζωής Μαυρουδή, στο Κοινωνικό Κέντρο/ Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23, με Βενιζέλου).

Μήνυμα σκηνοθέτη

ΕΡΕΙΠΙΑ

Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης.

Δήλωση σκηνοθέτη Zωής Μαυρουδή

Στις 27 Απριλίου του 2012, λίγες μόλις μέρες πριν τις εθνικές μας εκλογές που θα αναμεταδίδονταν από τα μέσα όλου του κόσμου, ήμουν ανάμεσα σε εκείνους τους Έλληνες που αιφνιδιάστηκαν από το πρωτοφανές και απεχθές θέαμα που ξετυλίχθηκε στις τηλεοράσεις μας.

Οι φωτογραφίες και τα προσωπικά δεδομένα συνανθρώπων μας θετικών στον ιό HIV, όλες τους γυναίκες, άρχισαν να παρελαύνουν στις βραδινές ειδήσεις και τα πρωϊνάδικα. Σύμφωνα με τις αρχικές πληροφορίες, και οι 31 γυναίκες ήταν ιερόδουλες που συνελήφθησαν σε μια μαζική επιχείρηση σκούπα της αστυνομίας, η οποία δημοσίευσε τις φωτογραφίες τους μετά από εισαγγελική εντολή. Γιατροί από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων δήλωναν σε συνεντεύξεις ότι θα ακολουθούσαν και άλλοι «έλεγχοι». Υπουργοί, αστυνομικοί και εκπρόσωποι του ιατρικού χώρου στήριζαν δημόσια την επιχείρηση ως μια επείγουσα κίνηση, απαραίτητη για την προστασία Ελλήνων αντρών και των οικογενειών τους.

Στην αρχή ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς τι συνέβαινε. Πολύ γρήγορα όμως η σύγχυση μετατράπηκε σε θυμό: οι γυναίκες κατηγορούνταν για το κακούργημα της «βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης» προς τους υποτιθέμενους πελάτες τους παρότι κανείς δεν είχε εμφανιστεί να τις καταγγείλει και να δηλώσει ότι είχε μολυνθεί. Μόνο μια γυναίκα φερόταν να έχει συλληφθεί σε οίκο ανοχής. Δεν ήταν ξεκάθαρο αν και ποιες από τις υπόλοιπες ήταν ιερόδουλες ή αν υπήρχαν θύματα εμπορίας λευκής σαρκός ανάμεσά τους. Ελληνικές και ξένες οργανώσεις κατηγορούσαν τις αρχές για μια σειρά παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεταξύ των οποίων οι εξαναγκαστικές εξετάσεις αίματος που έγιναν μέσα σε αστυνομικά τμήματα. Εκατοντάδες γυναίκες είχαν προσαχθεί. Σύμφωνα με ρεπορτάζ, τουλάχιστον μια ήταν ανήλικη. Οι περισσότερες ήταν Ελληνίδες και όχι μετανάστριες όπως είχε αρχικά ακουστεί. Όσο για τις μελανιές και τις εκδορές που έφεραν στα πρόσωπα και τα σώματά τους, αποτελούσαν ένδειξη του ότι πολλές ήταν ναρκομανείς, άστεγες και άπορες — αυτό που συχνά αποκαλούμε «ανθρώπινα ερείπια».

Παρά τις άμεσες και έντονες διαμαρτυρίες, το κακό είχε γίνει και το κυνήγι μαγισσών ήταν ήδη εν εξελίξει. Οι αποκαλούμενες «οροθετικές ιερόδουλες» θα σέρνονταν τις επόμενες μέρες στην Ευελπίδων μπροστά στα τηλεοπτικά συνεργεία, οδηγούμενες από αστυνομικούς με ιατρικά γάντια και θα προφυλακίζονταν για μια κατηγορία που αποδίδεται σε ύποπτους για βιασμό και ανθρωποκτονία.

Οι εκλογές της 6ης Μαϊου έσπρωξαν σύντομα την υπόθεση στο περιθώριο και το τσίρκο των ΜΜΕ καταλάγιασε, ως είθισται. Στους μήνες που ακολούθησαν και ενώ οι γυναίκες αποφυλακίζονταν σταδιακά, μου έγινε σαφές ότι αυτή η υπόθεση έπρεπε να αποτυπωθεί άμεσα σε μορφή που θα έφτανε και σε ένα ευρύτερο κοινό, εκτός Ελλάδας.

Ήθελα κατ’ αρχήν να δώσω στις γυναίκες την ευκαιρία να μιλήσουν στην κάμερα, να πουν τι τους συνέβη και να διεκδικήσουν την αξιοπρέπεια που τόσο βίαια τους αφαιρέθηκε. Τις επισκέφθηκα στις φυλακές και με τη συμβολή ακτιβιστριών από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης για την υπόθεσή τους, πήρα συνέντευξη από δύο γυναίκες που είχαν αποφυλακιστεί. Μίλησα επίσης και με δύο μητέρες που κουβάλησαν το βάρος της διαπόμπευσης των παιδιών τους στις κλειστές επαρχιακές τους κοινωνίες.

Τα λόγια τους, που άλλες στιγμές τα έσπαγε η σιωπή και άλλες οι λυγμοί, ήταν ο αντίποδας του ψεύτικου συναισθήματος των πολιτικών και τηλεοπτικών δημοσιογράφων.

Επίσημες αρχές δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μας για συνέντευξη. Μίλησα όμως με γιατρούς, ακτιβιστές, δημοσιογράφους και νομικούς στην Ελλάδα και στην Αγγλία, που συζήτησαν μαζί μου τα γεγονότα και τις συνέπειες της υπόθεσης καθώς και την ποινικοποίηση της μετάδοσης του HIV μέσω αναποτελεσματικών και άδικων νόμων — ένα θέμα με διεθνείς διαστάσεις.

Θέλησα επίσης να κάνω αυτό το ντοκιμαντέρ γιατί πιστεύω ότι η υπόθεση των διαπομπευμένων οροθετικών γυναικών αντικατοπτρίζει όλα όσα έχουν πάει στραβά στη χώρα μας τα χρόνια της κρίσης: τον αυξανόμενο συλλογικό μας πανικό, την ανικανότητα των θεσμών, τη δουλικότητα των ΜΜΕ απέναντι στην υποτιθέμενη ιερότητα της εξουσίας, το φαρισαϊσμό των πολιτικών μας και την άνοδο του αστυνομικού κράτους.

Κυρίως, η υπόθεση αυτή εξέθεσε ένα ουσιαστικό έλλειμμα συμπόνιας προς αυτούς που έχουν χτυπηθεί περισσότερο από την κρίση και τη λιτότητα, τους ανθρώπους που περιφέρονται σιωπηλά ανάμεσα στα ερείπια της κοινωνίας μας.

Έχει περάσει ένας χρόνος. Παρ’ ότι κάποιες από τις γυναίκες αθωώθηκαν και άλλες θα δικαστούν με μειωμένη κατηγορία, κανένας δεν έχει κληθεί να απολογηθεί γι’ αυτό το ντροπιαστικό επεισόδιο. Μια μήνυση κατά γιατρών και αστυνομικών μπορεί να πάρει χρόνια να φτάσει στα δικαστήρια. Όσο για την Υγειονομική Διάταξη 39α που προηγήθηκε των συλλήψεων και καταργήθηκε μετά από αγώνα ενός χρόνου από ακτιβιστές και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις την περασμένη άνοιξη, επανήλθε αιφνιδιαστικά σε ισχύ από τον νέο υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη τον Ιούλιο του 2013, παρά τη σύσσωμη διεθνή κατακραυγή.

Πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη σε αυτές τις γυναίκες για τη σοβαρή κακοποίηση και εκμετάλλευση που υπέστησαν από το Ελληνικό Κράτος. Μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή, ας αποτελέσουν οι προσωπικές τους μαρτυρίες στο ντοκιμαντέρ μας μια ανθρώπινη ιστορία, διαφορετική από την επίσημη.

7 Σεπτεμβρίου 2013

Ζωή Μαυρουδή

Μαΐ 052017
 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η Θεατρική Ομάδα Ιστορίας Αρχαιολογίας παρουσιάζει:

Το έργο Πίστη, Αγάπη, Ελπίδα του Odon von Horvath.

Η αληθινή ιστορία μίας νεαρής γυναίκας η οποία βρίσκεται αντιμέτωπη με τη δικαιοσύνη στην προσπάθειά της να εξασφαλίσει μια άδεια πλασιέ για να μπορεί να εργαστεί, γίνεται η αφορμή να ρίξουμε μια ματιά σε μια κοινωνία που καταρρέει οικονομικά, κοινωνικά, αξιακά.

Το έργο του Horvath, γράφεται το 1932 και ένα χρόνο αργότερα απαγορεύεται από το ναζιστικό καθεστώς. Ο συγγραφέας δεν προλαβαίνει να ζήσει το ξέσπασμα του πολέμου, αλλά φαίνεται πως στα έργα του περνά την τραγική του διαίσθηση για τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν. Με την θεατρική ομάδα Ιστορίας- Αρχαιολογίας προσπαθήσαμε να ακολουθήσουμε σε γραμμική συνάρτηση τα γεγονότα και να δομήσουμε ένα έργο που χάνεται στην αοριστία του χρόνου αλλά στέκεται συνάμα και τρομερά επίκαιρο.

Η Ελισάβετ, η οποία εργάζεται περιστασιακά ως πλασιέ σε αντιπροσωπεία κορσέδων αποφασίζει να πουλήσει το σώμα της ως ενέχυρο στο Κρατικό Ανατομείο για να βγει από το οικονομικό αδιέξοδο. Ο διαρκής αγώνας της για ζωή, πίστη, αγάπη, ελπίδα, βρίσκει την ηρωίδα μέσα σε μια εποχή που όλα φαίνεται να καταρρέουν, ανάμεσα σε ένα αμάλγαμα χαρακτήρων που διαρκώς εξαθλιώνονται και συνδέονται μεταξύ τους με ένα κοινό χαρακτηριστικό: ζουν στην εποχή μιας μεγάλης κατάθλιψης. Αστυνομικοί του καθήκοντος και του χρηματισμού, πόρνες, εργάτες και άποροι μπροστά από την κοινωνική πρόνοια, και απο την άλλη δικαστές, μεγαλοαστοί και προνομιούχοι με μικροσυμφέροντα συνθέτουν με μαύρο χιούμορ μια ολόκληρη κοινωνία σε κρίση.

 

Σκηνοθεσία: Σκάρογλου Ειρήνη

Σκηνογραφία- Ενδυματολογία: Λευκοπούλου Λυδία

Μακιγιάζ: Τριανταφυλλίδου Χαρά

Πιάνο: Αγκιστριώτη Αγγελική

Γραφιστικά: Γέσιος-Κρανιώτης Τρύφων

Παραγωγή Trailer: Τσάμης Απόστολος

Ερμηνεύουν: Αγκιστριώτη Ειρήνη, Γέσιος-Κρανιώτης Τρύφων, Καγιάννη Δήμητρα, Καρασίμου Ειρήνη, Καρασίμου Χριστίνα, Κιοσεπαρά Μαρία, Κοντογιώργου Στέλλα, Μαυρομουστάκη Έλενα, Μετάξη Βίκυ, Παπαποστόλου Κώστας, Σκάρογλου Ειρήνη, Τσάμης Απόστολος, Τυροβούζης Χρήστος.

 

Παραστάσεις:

5 Μαΐου 20.00 μ.μ. Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (Γ. Βαφόπουλου 3)

9 Μαΐου 21.00 μ.μ. Θέατρο Αλέξανδρος (Εθνικής Αμύνης 1)

10 Μαΐου 20.00 μ.μ. Θέατρο Άνετον (Παρασκευοπούλου 42) στα πλαίσια της φοιτητικής εβδομάδας

16 Μαΐου 20.00 μ.μ. Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο (Γ. Βαφόπουλου 3) στα πλαίσια του 14ου Πανελλήνιου Φοιτητικού Φεστιβάλ Ερασιτεχνικού Θεάτρου

 

Είσοδος Ελεύθερη

Έναντι εισιτηρίου θα δεχόμαστε είδη πρώτης ανάγκης για το Κοινωνικό Παντοπωλείο του Δήμου Θεσσαλονίκης και συλλογικότητες της πόλης.

Facebook Event

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΟΜΑΔΑΣ

Δημιουργηθήκαμε τον Σεπτέμβριο του 2015, ως φοιτητική ομάδα του τμήματος Ιστορίας/Αρχαιολογίας του ΑΠΘ από μια παρέα συμφοιτητών. Από το 2016 αποτελεί ομάδα του Πανελλήνιου συλλόγου ερασιτεχνικού φοιτητικού Θεάτρου. Οι αποφάσεις λαμβάνονται συλλογικά απο όλα τα μέλη και δεν υπάρχει συγκεκριμένη ιεραρχία. Στόχος μας να διηγηθούμε ιστορίες οι οποίες θίγουν κοινωνικά ζητήματα όπως ο ρατσισμός, η ομοφοβία, οι σχέσεις των φύλων, οι ανθρώπινες σχέσεις. Το 2016 παρουσίασε:

Performance βασισμένο στην «Εαρινή Συμφωνία» του Γιάννη Ρίτσου στα πλαίσια λογοτεχνικής βραδιάς στο Κοινωνικό Κέντρο Στέκι Μεταναστών

Τη θεατρική παράσταση «Απόπειρες» του Martin Crimp στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο και στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

 

Απρ 302017
 

Άντε, μέχρι και… αφισάρα φτιάξαμε για να σας παροτρύνουμε να διαβάσετε μέχρι τις 30 Απριλίου ολόκληρο τον 1ο τόμο. Στην 5η συνάντηση αυτομόρφωσης θα επιχειρήσουμε να συζητήσουμε για τα κύρια θέματα που θέτει ο Φουκώ στον 1ο τόμο της Ιστορίας της Σεξουαλικότητας. Πρώτα όμως θα γίνει παρουσίαση των κεφαλαιών «Πεδίο Έρευνας – Τομέας Ανάλυσης» και «Δικαίωμα θανάτου και εξουσία επί της ζωής», τα οποία δεν προλάβαμε να δούμε στην προηγούμενη συνάντηση.

Μέλος της SR ήδη προετοιμάζει μία περίληψη του 1ου τόμου, για να διευκολύνει τη συζήτηση στην 5η συνάντηση.

Εδώ ολόκληρο το βιβλίο σε pdf:
http://syspeirosiaristeronmihanikon.blogspot.gr/2014/04/blog-post_27.html
Για να αγοράσετε ή δανειστείτε το βιβλίο σε έντυπη μορφή, μπείτε στη συζήτηση του event, υπάρχει σχετική ανάρτηση!

Κυριακή 30 Απριλίου
7μμ
1ος όροφος Στεκιού Μεταναστ(ρι)ών
(Ερμού 23, γωνία με Βενιζέλου – σκούρη μπορντώ εξώπορτα)

ομάδα Sylvia Rivera
για ένα κινηματικό Thessaloniki Pride

Απρ 282017
 

Σύμφωνα με μαρτυρίες, το Σάββατο 29 Απριλίου, υπεργαλαξιακά οχήματα θα ίπτανται πάνω από γνωστό κοινωνικό στέκι της πόλης. Ογκώδη στρογγυλά κεφάλια, γουρλωτά μαύρα αμυγδαλωτά μάτια, πολυδάκτυλα χέρια που ενίοτε κατουράνε, γλιτσερή ασημένια σωματική υφή θα υλοποιήσουν την κοσμική έκρηξη της σκοτεινής ύλης.

ΜΗ ΦΡΙΚΑΡΕΙΣ. Η έκρηξη θα σε κάνει να χορεύεις κάτω από την αστερόσκονη, να βολτάρεις καβαλώντας τον αγαπημένο σου κομήτη, να κάνεις κολλητή σου την dolly το προβατάκι, να πείτε τα νέα σας με τον Άρμστρονγκ, να μπορείς να φρεσκαριστείς υπό το φως μιας σουπερνόβα, να περιμένεις στη σειρά για την επίσκεψη των πλανητών μέσω αεροσκάφους. Έλα να απολαύσεις την έλλειψη βαρύτητας και να αφεθείς στη διαστημική lgbtqia+ ατμόσφαιρα.

Στις 23:00 θα ανοίξουν οι πύλες…Άπλετο φως σαν σε ακτίνα ηλίου θα ευθυγραμμιστεί σε συντεταγμένες 30º 22’10»Β 76º38’05»Ν κατά την προσγείωση.

★ DRESSCODE για την προστασία απτην έκρηξη: βελούδινα, ασημενιογκριζωπά, glitterωτά, πούλιες, και λοιπά edgy λαμπερά ρουχαλάκια.★
*Σφηνακια εκπληξη*

EΙΣΤΕ ΕΤΟΙΜ@;;;
10…
9…
8…
7…
6…
5…
4…
3…
2…
1……

➤Στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, Ερμού 23, γωνία με Βενιζέλου, σκούρη μπορντώ εξώπορτα,
1ος όροφος

Απρ 222017
 

Can you see me?
an exhibition of work created by residents of Softex refugee camp.

It is a response to the feeling amongst residents of the camp that they have been forgotten about and misunderstood. The aim is to show a human side of the refugee crisis and ask the world «Can you see me?»

Opening event Monday 24th April / 19:00.

Απρ 222017
 

ένας πυρήνας της διεθνούς ομάδας capoeira »Filhos De Angola», σχηματίστηκε στη Θεσσαλονίκη το 2007, κάτω από την καθοδήγηση του Mestre Laercio.

σκοπός της ομάδας είναι να προωθήσει την capoeira angola, να βοηθήσει τους ανθρώπους στην κοινωνική ζωή, δίνοντάς τους την ευκαιρία να είναι δημιουργικοί, να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση, να έρθουν σε επαφή με τα πορτογαλλικά, να ζουν με έναν ελεύθερο τρόπο μέσα από διάφορες δραστηριότητες, όπως εβδομαδιαία μαθήματα όλων των πτυχών της τέχνης (κίνηση, τραγούδι, μουσικά όργανα, ιστορία), συχνές εκδηλώσεις & ανοικτές rodas, και κυρίως σεμινάρια, με τους πιο σημαντικούς δασκάλους της capoeira.

όλα τα παραπάνω θα προσπαθήσουμε να τα προσεγγίσουμε σε ένα εισαγωγικό μάθημα με κινησιολογία, μουσική ιστορία της capeira angola.

Απρ 202017
 

η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία κλείνει φέτος 10 χρονάκια και το γιορτάζει στο στεκάκι μας με ανασκόπηση & πάρτι!
10 χρόνια διεκδίκησης ελεύθερίας έκφρασης, βιώσιμης μετακίνησης & απελευθέρωσης του σώματός μας.

καλεσμένοι & καλεσμένες, είσαστε όλοι & όλες που ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε τη φιλοσοφία της δράσης… ειναι μια ευκαιρία να ξαναβρεθούμε όσοι και όσες συμμετείχαμε αυτα τα 10 χρονια, βοηθήσαμε, οργανώσαμε, κάναμε bodypainting, εκθέσεις, φωτογραφίες, δρώμενα, συναυλίες…το ζησαμε!

μια γιορτή για το ποδήλατο | περιβάλλον | ανθρώπινο σώμα.

20:00 ανασκόπηση/συνάντηση οργάνωσης.
22:00 πάρτι με μουσικές που θα φροντίσουν οι Transviolet σε synth/pop/rock ύφος Melina Papadimitropoulou​ || Ioanna Papadimitropoulou

με την υποστηρίξη του room39 # refugee & homeless support στοΚοινωνικό Κέντρο / Στέκι Μεταναστών

η fb εκδήλωση για το φεστιβάλ της γυμνής ποδηλατοδρομίας που θα γίνει το σάββατο 10 ιούνη: 10 χρόνια Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία | World Naked Bike Ride www.facebook.com/events/1616854071657972/

Website www.worldnakedbikeride.gr
Facebook Page www.facebook.com/wnbr.gr
Twitter www.twitter.com/wnbr_greece
Instagram www.instagram.com/worldnakedbikeridegr
Google+ Page www.google.com/+WorldNakedBikeRideGR
YouTube www.youtube.com/worldnakedbikeridegr
Website in English www.worldnakedbikeride.gr/english
International Website www.worldnakedbike.org

Απρ 042017
 

Η ομάδα μαθημάτων «Εκτός Τάξης» ετοιμάζει τμηματάκια γλωσσομάθειας για γυναίκες πρόσφυγες με παράλληλη δημιουργική απασχόληση των παιδιών τους στο Κοινωνικό Κέντρο- Στέκι Μεταναστών. Οι μέρες και οι ώρες των μαθημάτων καθώς, επίσης, και τα είδη των γλωσσών θα διευθετηθούν άμεσα, ανάλογα με τις ανάγκες των ενδιαφερόμενων.

Μαρ 252017
 

Το Κοινωνικό Κέντρο / Στέκι Μεταναστών
& οι Ακυβέρνητες Πολιτείες Συνεργατικό Βιβλιοπωλείο-Καφέ
παρουσιάζουν το δίτομο έργο των εκδόσεων
Βιβλιοπωλείο ΚΑΙΝΑ ΔΑΙΜΟΝΙΑ
ΑΝΘΟΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΙΣΠΑΝΙΚΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ
Η ΙΣΠΑΝΙΑ ΣΕ ΚΟΚΚΙΝΟ ΚΑΙ ΜΑΥΡΟ

ΣΑΒΒΑΤΟ 1 ΑΠΡΙΛΗ 19.00
Ερμού 23
Κοινωνικό Κέντρο / Στέκι Μεταναστών

Ομιλητές

Yannis Androulidakis Επιμελητής της έκδοσης
Ορφέας Ξανθούλης Μέλος Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε

Θα ακολουθήσει προβολή του ντοκιμαντέρ «Diego» του Frederic Goldbronn.

Α ΤΟΜΟΣ
Οι απαρχές του κοινωνικού
ζητήματος
Γέννηση ανάπτυξη και δομή του
αναρχοσυνδικαλιστικού κινήματος

Β ΤΟΜΟΣ
Η εργατική αυτοδιαχείριση και το κίνημα των κολεκτιβοποιήσεων
Το δημιουργικό έργο του αναρχοσυνδικαλισμού

Μαρ 192017
 

Η ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΟΡΙΑ
Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΣΥΝΟΡΑ

Εκδηλώσεις ενημέρωσης και αλληλεγγύης με τον Λάντιο Βερόν, εκπρόσωπο της συνέλευσης των λαών Γκουαρανί – Καϊοβά της Βραζιλίας, την Κυριακή 26 Μαρτίου στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής (Στυλ Καφέ, 6.30 μμ), τη Δευτέρα 27 Μαρτίου στη Θεσσαλονίκη (Στέκι Μεταναστών, 7.30 μμ) και την Παρασκευή 31 Μαρτίου στο Βόλο (Στέκι Μεταναστών, 7.00 μμ).
Οι Γκουαρανί – Καϊοβά ζουν στο Μάτο Γκρόσο ντο Σουλ, στα σύνορα της Βραζιλίας με την Παραγουάη, εδώ και χιλιάδες χρόνια. Από τη δεκαετία του 1980 εξαναγκάζονται συστηματικά να εγκαταλείψουν τη γη τους, εξαιτίας των «νέων περιφράξεων» που επιβάλλουν οι μεγάλες αγρο-βιομηχανικές εταιρείες (τεράστιες φυτείες ζαχαροκάλαμου και μεταλλαγμένης σόγιας, κτηνοτροφικές επιχειρήσεις και μονάδες παραγωγής βιοκαυσίμων, που δηλητηριάζουν τα ποτάμια, το έδαφος και καταστρέφουν τα αρχαία δάση).
Από το 2000 ξεκινούν τον αγώνα τους για την υπεράσπιση της γης, της κουλτούρας τους, της αξιοπρέπειας, της ζωής τους. Το τίμημα που πληρώνουν είναι βαρύ: δολοφονίες, βιασμοί, βασανιστήρια, φυλακίσεις, αυτοκτονίες…
Ο εκπρόσωπός τους Λάντιο Βερόν βρίσκεται στην Ελλάδα στο πλαίσιο μιας περιοδείας σε ευρωπαϊκές χώρες, που έχει στόχο να σπάσει τη σιωπή και να κινητοποιήσει την αλληλεγγύη σε έναν αγώνα ενάντια στο θάνατο που επιβάλλει η καπιταλιστική βαρβαρότητα.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΑΓΩΝΑΣ