Δεκ 132017
 

Ο HIV ακόμη και σήμερα θεωρείται από πολλούς «καθαρτικός” και συνέπεια των «αμαρτιών – ακολασιών της σημερινής “άπιστης” κοινωνίας”. Μπορεί να χαρακτηριστεί ως κοινωνικός ιός, λόγω περιθωριοποίησης και απομάκρυνσης των οροθετικών από την κοινή ζωή. Ακομη αναφέρεται και στην κοινωνία, η οποια γινεται η ίδια ο ιός και ο ξενιστής μεταδίδοντας την αρρώστια μέσω μιας ακραίας ομοφοβικής και τρανσφοβικής προπαγάνδας. Τελικά η άγνοια, η προσκόλληση στον συντηρητισμό και η πιστη σε εναν μεσσιανιστικό αφανισμό των «βρόμικων, αντικανονικών, ανώμαλων και αντικοινωνι(ι)κών” συνεχίζει να βλάπτει σοβαρά όλες, όλ@ και όλους μας.

To πρόγραμμα Δεκεμβρίου περιλαμβάνει τις εξής δράσεις και εκδηλώσεις, υπό τον τίτλο «Άνθρωποι και κοινωνΙΟς”:

– Συνάντηση αυτομόρφωσης για τον HIV, με βιωματική, πολιτική, κοινωνική και ταξική προσέγγιση,
την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, με ώρα προσέλευσης από τις 20:00 και ώρα έναρξης στις 20:30

– Ανοιχτή συνέλευση του RADical Pride την Τρίτη 12 Δεκεμβρίου στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα.

– Διήμερο στον ΕΚΧ Σχολείο στις 15 και 16 Δεκεμβρίου, με πάρτι και προβολή ταινίας για τον HIV αντίστοιχα (ο τίτλος της ταινίας θα ανακοινωθεί σύντομα)

– Μπαρ την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών

Διευθύνσεις:
Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, Ερμού 23 – γωνία με Βενιζέλου, σκούρη μπορντώ εξώπορτα, 1ος όροφος

ΕΚΧ Σχολείο, Βασιλέως Γεωργίου και Μπιζανίου γωνία, περιοχή Ευζώνων

Δεκ 132017
 

Την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου* σας περιμένουμε, από τις 21:00 και μετά, στον πολυχώρο WE (λεωφόρος 3ης Σεπτεμβρίου & Γρ. Λαμπράκη), στη συναυλία ενίσχυσης της καμπάνιας Keep Steki Plugged InΗ συναυλία πραγματοποιείται, προς μεγάλη μας χαρά, με τη στήριξη και τη μουσική συμμετοχή του Δημήτρη Μυστακίδη, των Χειμερινών Κολυμβητών, του Βασίλη Πετρίδη και των Γκαϊλέ και των dRom.

Η καμπάνια Keep Steki Plugged In (Κρατήστε το Στέκι Ζωντανό) ξεκίνησε εδώ και μερικούς μήνες, καθώς ένα παλιό χρέος απειλεί την ύπαρξη της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας και του Στεκιού Μεταναστών στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για το χρέος του παλιού Ξενώνα Προσφύγων προς τη ΔΕΗ και το Δήμο Θεσσαλονίκης, ύψους 85.000 και 5.000 € αντίστοιχα. Το χρέος αυτό έχει φορτωθεί στην πλάτη της Αντιρατσιστικής και του Στεκιού, αφού, όταν πριν από 6 περίπου χρόνια ο ξενώνας αυτός απειλήθηκε με κλείσιμο, προσφέραμε το δικό μας όνομα ως τη μοναδική άμεση λύση για να μην κοπεί το ρεύμα και να μην μείνουν οι πρόσφυγες στο δρόμο.

Έτσι, προκειμένου να μην κλείσει το Στέκι υπό το βάρος των χρεών, έχουμε πια αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να εξασφαλίζουμε έγκαιρα τα 1200 ευρώ της μηνιαίας δόσης του χρέους, προχωρώντας σε μια σειρά πολύμορφων δράσεων και εκδηλώσεων, ανάμεσα στις οποίες είναι και η συναυλία της Πέμπτης. Καταλαβαίνουμε όλοι λοιπόν πόσο απαραίτητη για το Στέκι Μεταναστών είναι η παρουσία και η αλληλεγγύη όλων μας (περισσότερα για το ιστορικό της υπόθεσης, αλλά και για τους τρόπους που μπορείτε να βοηθήσετε, στο http://keepstekipluggedin.com).

Η προπώληση των κουπονιών (αντίτιμο εισόδου 5 ευρώ) συνεχίζεται στον χώρο του WE, στις Ακυβέρνητες Πολιτείες – Συνεργατικό Βιβλιοπωλείο-Καφέ, (Αλεξ. Σβώλου 28), στο Hemingway bistrot, (Αλεξ. Σβώλου 19) και στο cafe bar Manifesto (Δημ. Γουναρη 51).

Φυσικά, κουπόνια μπορείτε να βρείτε από τη Δευτέρα 11/12 μέχρι την Τετάρτη πριν τη μέρα της συναυλίας και στο Κοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23), από τις 20:00 μέχρι τις 23:00. Είναι, άλλωστε μια ευκαιρία για όσους και όσες δε γνωρίζουν το χώρο, να δουν από κοντά τι είναι το Στέκι, τι όμορφα και δύσκολα πράγματα στεγάζονται εκεί, τι σύνθετη αλλά και εξόχως ενδιαφέρουσα κοινότητα ανθρώπων και συλλογικοτήτων δημιουργείται εντός του και γιατί είναι τόσο σημαντική η στήριξή του και αυτή την Πέμπτη, αλλά και κάθε μέρα.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Κοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών

*Διαπιστώνοντας ότι στις 14 Δεκεμβρίου έχει προκηρυχθεί γενική απεργία από τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές ενώσεις, προβληματιστήκαμε εύλογα σχετικά με τη διεξαγωγή της συναυλίας, καθώς δεν περνούσε καν από το μυαλό μας να προχωρήσουμε στην πραγματοποίησή της αν χρειαζόταν να απασχοληθούν μισθωτοί εργαζόμενοι σε μέρα γενικής απεργίας. Τελικά, η συναυλία θα διεξαχθεί χωρίς αλλαγές στο πρόγραμμά της, μετά από την ευγενική παραχώρηση του χώρου του WE από την ιδιοκτησία του, χωρίς οικονομικές αξιώσεις από τη μεριά της και χωρίς απασχόληση μισθωτών εργαζόμενων εκείνο το βράδυ.

Δεκ 112017
 

 

αφήνουμε τον ίππο να ελίσσεται υποδειγματικά στη σκηνή, κάνοντας σταθερά & σίγουρα βήματα, παραμονεύει στη γωνιά ο αξιωματικός, αφήνοντας το πιόνι να προστατέψει υπεύθυνα τη βασίλισσα, καμουφλάροντας με μαεστρία το βασιλιά..
η συνέχεια στη σκακιέρα του στεκιού το σάββατο στις 12:30..στο 2ο πάτωμα.

Δεκ 082017
 

Ο Λαβύρινθος του Πάνα / Pan’s Labyrinth (2006)
Σκηνοθεσία: Guillermo del Toro
Ηθοποιοί: Ivana Baquero, Ariadna Gil, Sergi López
Φαντασίας | Έγχρ. | Διάρκεια: 120′

Ισπανία, 1944. Η 10χρονη Οφηλία μετακομίζει με την μητέρα της στο στρατιωτικό οχυρό του πατριού της, λοχαγού Βιδάλ, ενώ ομάδες παρτιζάνων αντιστέκονται ακόμη το φρανκικό καθεστώς. Η μικρή ανακαλύπτει έναν μικρό λαβύρινθο με φύλακα έναν μυθικό Πάνα ο οποίος της αποκαλύπτει ότι είναι πριγκίπισσα.

Ο ισπανικός εμφύλιος πόλεμος και η μετά τον Φράνκο Ισπανία, ιδωμένα μέσα από τα μάτια ενός μικρού κοριτσιού, σε μια συναρπαστική, αριστουργηματική ταινία, που συνδυάζει το ρεαλισμό με το φανταστικό, μέσα από έξοχες, συχνά σουρεαλιστικές, εικαστικά πανέμορφες εικόνες.

Το trailer της ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?v=RbffV5LZfZI

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε Κυριακή στις 20.30

Στα μέσα της ταινίας θα ακολουθήσει διάλειμμα, οπότε παρακαλούμε τους καπνιστές να αναμένουν εως τότε, διότι ο χώρος είναι μικρός. Σεβόμαστε τον διπλανό μας –> καπνίζουμε στο μπαλκόνι.
*Όσοι-ες επιθυμούν να συμμετέχουν στην διοργάνωση των προβολών μπορούν να καθίσουν στην συνέλευση μετά την ταινία.

Δεκ 082017
 

Ξωτικά θα εμφανιστούν στη μπομπίνα μας αύριο μετά τις 11:00, όσο ο σεφ Ayaz θα ανακατεύει με την κουτάλα του φασόλια με ρύζι.. κοπιάστε να βάλετε ενα χεράκι να κοπούν τα λαχανικά & να σερβίρουμε το τσάι, απο τις 10:00.

Δεκ 032017
 

το RADical Pride συνεχίζει με έναν ακόμα μηνιαίο θεματικό κύκλο για το Δεκέμβρη.

Το ξεκίνημα του κύκλου αυτού γίνεται με την κουβέντα αυτομόρφωσης σχετικά με τη διαρκή επικαιρότητα του HIV και τις πολλαπλές του διαστάσεις σε βιωματικό, πολιτικό, κοινωνικό και ταξικό επίπεδο και θα λάβει χώρα στο Στέκι απόψε στις 8μμ.

Δεκ 012017
 

 

Στου παππού το περιβόλι, που το αγαπούμε όλοι, είναι μια κολοκυθιά, πλάι-πλάι στη ροδιά. Κάνει πέντε κολοκύθια στρογγυλά, μα την αλήθεια θα τα δώσει ο παππούς μποναμά της αλεπούς. Δυο θα δέσει στην ουρά της κι όλα τα άλλα στα παιδιά της..
Ποιός θα πάει στην αλεπού;
Ποιός θα της πάει τα κολοκύθια;

αυτά και άλλα ζουζουνιάρικα θα θυμηθούμε τις κυριακές 12:00-15:00, κατά τη διάρκεια διανομής ρουχισμού, μικρές & μεγάλοι, στον 3ο όροφο του στεκιού.

ραντεβού για τη διαμόρφωση του παιδότοπου, αύριο παρασκευή στις 20:00.

φέρτε ιδέες με φαντασία, χωρίς όρια & περιορισμούς! οπως ξέρουν τα παιδιά..

Δεκ 012017
 

Η φεμινιστική και ΛΟΑΤΚΙ ομάδα Κιουρί-at Θεσσαλονίκης έχει βάρδια στο Κοινωνικό Κέντρο/ Στέκι Μεταναστών την Κυριακή 3 Δεκέμβρη.

Μετά τις 21:00 η olia στα decks θα μας διασκεδάσει με ήχους synth pop, indie pop, trip-hop & electronic music.

Be there!

Δεκ 012017
 

Δασκάλες και μαθήτριες, μαθητές και δάσκαλοι αφήνουμε για λίγο τα μολύβια, πιάνουμε ταψιά και κατσαρόλες και σας περιμένουμε στο πρώτο γλεντάκι της φετινής χρονιάς.

Στα όργανα οι Mess στον τεκέ.

Σάββατο 2/12, Κοινωνικό Κέντρο- Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, μετά τις 21:30.

Μη λείψει κανείς/καμιά!

Νοέ 292017
 

H κινηματογραφικη ομαδα Πα.Μακ ή αλλιως CULT , κλεινει 1 χρονο απο την δημιουργια της και σας προ(σ)καλει να παρταρουμε ολοι μαζι στο Στεκι μεταναστων!!

//ποταρες& μπυρες για την οικονομικη ενισχυση της καμπανιας του στεκιου Keep Steki Plugged In//

Νοέ 242017
 

Με αφορμή την 25η Νοέμβρη, που είναι η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών, το Cine Στέκι αυτήν την Κυριακή 26/11 στις 20:30 προβάλλει την ταινία «Θέλμα & Λουίζ” (Thelma & Louise).

Η Θέλμα (Τζίνα Ντέιβις), μια καταπιεσμένη νοικοκυρά, που δέχεται σωματική βία από τον άντρα της, και η Λουίζ (Σούζαν Σάραντον), μια δυνατή γυναίκα με τραυματικό παρελθόν, αποφασίζουν να το σκάσουν, πραγματοποιώντας ένα απελευθερωτικό ταξίδι, όταν η Λουίζ σκοτώνει τον βιαστή της Θέλμα, το ταξίδι γίνεται επικίνδυνο. Τα δελτία ειδήσεων τις αντιμετωπίζουν ως επικίνδυνες εγκληματίες, ενώ οι άντρες αστυνόμοι στο τηλέφωνο προσπαθούν να τις συνετίσουν. Όμως η ελευθερία τους είναι η μόνη τους διέξοδος και ας κρατάει λίγο.

Το trailer της ταινίας:
https://www.youtube.com/watch?v=2iBFmKlO4BY

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε Κυριακή στις 20.30

Στα μέσα της ταινίας θα ακολουθήσει διάλειμμα, οπότε παρακαλούμε τους καπνιστές να αναμένουν εως τότε, διότι ο χώρος είναι μικρός. Σεβόμαστε τον διπλανό μας –> καπνίζουμε στο μπαλκόνι.
*Όσοι-ες επιθυμούν να συμμετέχουν στην διοργάνωση των προβολών μπορούν να καθίσουν στην συνέλευση μετά την ταινία.

Νοέ 232017
 

Για τις Π, Ν, Τ – ΓΙΑ ΚΑΘΕΜΙΑ ΑΠΟ ΕΜΑΣ

Στην προσπάθειά μας να γράψουμε ένα κειμενο για την γυναικεία κακοποίηση αρχικά και έπειτα για τις αδίκως φυλακισμένες γυναίκες που βρίσκονταν σε συνθήκη αυτοάμυνας, αναρωτιόμαστε γιατί αυτή η διαδικασία χρειάζεται στην πραγματικότητα τόσο μεγάλη επεξήγηση, τόσο ισχυρή επιχειρηματολογία, καλά δομημένο λόγο και συγκέντρωση αποδείξεων, που συχνά συνοδεύονται από την ψυχολογική, σωματική και συναισθηματική έκθεση του θύματος. Ο γυναικείος βιασμός είναι μία κακοποίηση, την οποία το θύμα δεν υφίσταται μία φορά. Μετά την πράξη το θύμα, εφόσον επιλέξει να διηγηθεί την εμπειρία του, υπόκειται σε έναν συνεχή βιασμό, ο οποίος προέρχεται από μεγάλο μέρος της κοινωνίας, τα δικαστήρια, τους δικηγόρους, τα media, τους μπάτσους, τους γονείς και καλείται να έρθει πρόσωπο με πρόσωπο με όσους αμφισβητούν την εγκυρότητα της κακοποίησής του.

Ποιος έχει δώσει όμως το δικαίωμα σε εκείνους να παρεμβαίνουν κακοποιητικά στα σώματα και στις ψυχές μας και να μην τηρούν τα όρια που εμείς οι ίδιες επιλέγουμε να βάλουμε; Μεγαλωμένες σε μία πλήρως ετεροσεξιστική πατριαρχική κοινωνία, έχουμε μάθει κάποιους τυπικούς κανόνες για το πώς να αποφεύγουμε έναν βιασμό με τη ευπρεπή και κατάλληλη ενδυμασία, με τη μετριασμένα προκλητική συμπεριφορά –τόσο όσο, για να μην σε αποκαλέσουν μυξοπαρθένα, αλλά ούτε και πουτανάκι- καθώς και με τη «συνετή» διαχείριση της διασκέδασης και της συμπεριφοράς μας στις βραδινές εξόδους. Έχουμε εντυπώσει στον ψυχισμό μας τον φόβο τους βιασμού και έχουμε μάθει να τον αντιμετωπίζουμε παθητικά ως μία κατάσταση –επιτελούμενη στα αυστηρά πλαίσια εκμυστήρευσης- η οποία, αν δεν ακολουθήσεις τους σωστούς κανόνες, μπορεί να σου συμβεί. Από την άλλη μεριά, απέναντι σε ένα γυναικέιο σώμα, το οποίο έχει επενδυθεί με τον μύθο μιας σεξουαλικοποιημένης εικόνας, που κατασκευάζεται στα μέτρα της ετεροκανονικής αντρικής φετιχιστικής κακοποιητικής αρρενωπής συμπεριφοράς (δηλαδή ματσίλας), στέκεται ο θείος, ο πατέρας, ο δάσκαλος, το αφεντικό, ο γκόμενος, ο κινηματικός/κομματικός/συνελευσιακός «σύντροφος», ο οποίος θεωρεί πως μπορεί να παρεμβαίνει στα σώματά μας, με την αισχρή εντύπωση, ότι αυτό στην πραγματικότητα μπορεί και να μας αρέσει.

Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που το θύμα αποφασίσει να εκμυστηρευτεί το βιασμό του στην οικογένεια και τους φίλους του; Τότε, ένα συχνό φαινόμενο είναι να γίνει η εμπειρία του πυρήνας μιας αντρικής βεντέτας, στα πλαίσια της λεβεντιάς και της παλικαριάς. Τα αρσενικά μαζεύονται για να υποστηρίξουν, όχι τόσο το κακοποιημένο θύμα, αλλά την δική τους θιγμένη αντρική τιμή, καθώς τους ατίμασαν την μάνα, την κόρη, την γκόμενα, την αδερφή. Έπειτα τα δικαστήρια και οι συνήγοροι υπεράσπισης θέτουν το θύμα σε μία διαρκή ανάκριση και αμφισβήτηση, λες και είναι εκείνη ο θύτης, τη ρωτούν τι φορούσε, αν είχε πιεί, γιατί δεν αμύνθηκε τόσο σκληρά ώστε να μην βιαστεί, γιατί μπήκε στο αμάξι του, τι γύρευε με τόσους πολλούς άντρες μόνη, γιατί κυκλοφορούσε τόσο αργά χωρίς παρέα, μήπως στην πραγματικότητα «τα ήθελε ο κώλος της»; Αυτή είναι λοιπόν η στιγμή, που μία γυναίκα αναγκάζεται να ζήσει ξανά και ξανά και να απολογηθεί τον βιασμό της, εκείνη είναι η στιγμή που μία γυναίκα αντιμετωπίζεται απο την κοινωνία και τις αρχές ως θύτης και όχι ως θύμα. Η διαδικασία αυτή και η συγκάλυψη των βιαστών από τις ίδιες τις αρχές λειτουργεί σαφώς ενοποιητικά και ενθαρρυντικά για τους επικείμενους βιαστές, που δεν έχουν τίποτα πια να φοβηθούν.

Ακόμα όμως και στις περιπτώσεις που οι γυναίκες επιλέγουν να αμυνθούν απέναντι στον βιασμό τους φαίνεται πως για ακόμη μία φορά καταλήγουν να τιμωρούνται με τον πιο αυστηρό τρόπο. Και με τη λέξη βιασμό δεν επικεντρώνουμε σε καμία περίπτωση στην διείσδυση καθώς μία τέτοια οπτική οδηγεί σε μία φαλλογοκεντρική ανάλυση και εξήγηση. Αντιθέτως τον βιασμό εντοπίζουμε στην παραβίαση, που αποσκοπεί στην σεξουαλική κακοποίηση, των προδιαγεγραμμένων ορίων που έχει βάλει ο κάθε άνθρωπος προσωπικά. Για αυτό λοιπόν η έννοια «απόπειρα βιασμού» για εμάς δεν υφίσταται. Η περίπτωση της Π. της Ν. και της Τ. αποτελούν παραδείγματα γυναικών οι οποίες αντί της προσωπικής τους εξόντωσης, κατάφεραν να αμυνθούν και να υποστηρίξουν οι ίδιες τις εαυτές τους απέναντι στον βιαστή τους, με κάθε μέσο, όπως πχ η αυτοάμυνα με μαχαίρι ή άλλα αιχμηρά αντικείμενα. Κάτι τέτοιο θεωρήθηκε από τους δικαστές επίδειξη κοινωνικού κανιβαλισμού, αντανάκλαση του χαμηλού μορφωτικού τους επιπέδου, της καταγωγής τους, των εξαρτήσεων τους, του κώδικα επικοινωνίας που έχουν υιοθετήσει στα πλαίσια του υποκόσμου στον οποίον έχουν ανατραφεί και άλλα πολλά. Η άμυνα απέναντι στην παραβίαση των ορίων μας δεν είναι απλώς θεμιτή, είναι απαραίτητη και δεν αποσκοπεί μόνο στην αποφυγή της σωματικής και συναισθηματικής μας καταπάτησης, αλλά και στη δημιουργία μιας συνολικής κουλτούρας, η οποία θα ανατρέψει την κανονικότητα και θα δημιουργήσει τον φόβο σε όποιον επιχειρεί να απλώσει το χέρι πάνω μας.

Το «όχι» απέναντι σε κάποιον που ξεπερνά τα όρια μας μπορεί να ειπωθεί ρητά αλλά και να σηματοδοτηθεί με το ίδιο μας το σώμα. Το «όχι» και όλες οι υπόλοιπες φράσεις, λέξεις, κινήσεις, που δηλώνουν άρνηση δεν είναι προϊόν παιχνιδιού, φετίχ, πρόκλησης σεξουαλικού ενδιαφέροντος ή κάτι άλλο. ΟΧΙ ΣΗΜΑΙΝΕΙ ΟΧΙ, με όποιον τρόπο και αν εκφράζεται. Σημαίνει δε θέλω να με αγγίζεις, αισθάνομαι άσχημα, φύγε από εδώ, με ενοχλείς, σταμάτα αυτό που κάνεις και μπορεί να ειπωθεί οποιαδήποτε στιγμή, είτε κατά την διάρκεια της σεξουαλικής πράξης, είτε έξω στο δρόμο, στην δουλειά, στο μπαρ. Κανείς δεν μπορεί να διαψεύσει και να αμφισβητήσει την αίσθηση της σωματικής και ψυχικής παραβίασης των προσωπικών ορίων καθώς οι ίδιες επιλέγουμε που αρχίζουν και που τελειώνουν αυτά.

Ξαναγυρίζοντας λοιπόν στην πρώτη παράγραφο του κειμένου, μπορούμε να καταλάβουμε γιατί η γυναικεία αυτοάμυνα απέναντι σε περιστατικά βιασμού τιμωρείται και τίθεται υπο εξονυχιστική εξερεύνηση και αμφισβήτηση. Γιατί η γυναίκα (συμβολικά και πρακτικά) που τόλμησε να αμυνθεί απέναντι στο βιαστή της καταστέλλεται και φιμώνεται. Γιατί αυτές που επιχειρούν να διαρρήξουν την τυπική εξουσιαστική αντρική άνεση των βιαστών να κακοποιούν τα σώματά μας, γεγονός που έχει τροφοδοτηθεί από την πατριαρχική κουλτούρα, καταλήγουν να στοχοποιούνται κοινωνικά και να μην τους αναγνωρίζεται το αυτονόητο. Ας σκεφτούμε όλες, όλ@ και όλοι πόσο λιγότερα θύματα θα θρηνούσαμε εάν όλες οι γυναίκες μπορούσαν να αμυνθούν απέναντι στον βιαστή τους.

Για αυτό λοιπόν, ως λεσβίες, ομοφυλόφιλοι, αμφί, τρανς, κουίρ, ίντερσεξ, ασέξουαλ, στεκόμαστε δίπλα σε αυτές που διώκονται, γιατί τόλμησαν να αμυνθούν. Τις στηρίζουμε οικονομικά, ηθικά, συλλογικά και με κάθε μέσο. Αυτές είναι η απάντηση για κάθε βιαστή που θα τολμήσει να φερθεί κακοποιητικά σε κάθε γυναίκα.

Όλες μαζί να σπάσει η σιωπή.

RADical Pride – Αυτοοργανωμένο Pride για τις Διεκδικήσεις των ΛΟΑΤΚΙΑ+ και την Απελευθέρωση Φύλου και Σεξουαλικότητας

Νοέ 222017
 

Η Επιτροπή Αγώνα Θεσσαλονίκης ενάντια στην εξόρυξη χρυσού διοργανώνει συλλογική κουζίνα
στο Κοινωνικό Κέντρο/ Στέκι Μεταναστών
(Ερμού με Βενιζέλου)
την Παρασκευή 24 Νοέμβρη
από τις 8:30μμ
με τους Πάντα Τέτοια Band

css.php