Ιαν 112018
 

ΕΥΡΩΠΗ – ΦΡΟΥΡΙΟ

Δύο χρόνια σχεδόν από την συμφωνία ή ορθότερα κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας,  (Μάρτης 2016), το μεταναστευτικό-προσφυγικό θέμα παραμένει ψηλά στην ατζέντα του δημόσιου πολιτικού λόγου, καθορίζει εκλογικές αναμετρήσεις στο ευρωπαϊκό έδαφος και αποτελεί το δεύτερο, μετά την οικονομία, σημαντικό ζήτημα για τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις.

Δύο χρόνια μετά, η αναβαθμισμένη αντιμεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των τοπικών κυβερνήσεων εξοντώνει πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες με συστηματικό τρόπο, παρά τις υποκριτικές «ανθρωπιστικές» κορώνες που διατυπώνονται κατά καιρούς. Η μετακίνηση των ανθρώπων αναγορεύεται σε «κρίση», «πρόβλημα» ή «μεγάλες ροές», ολόκληρες περιοχές ανακηρύσσονται σκόπιμα σε καθεστώς «έκτακτης ανάγκης», με συνέπεια την εναλλαγή ή και αλληλοκάλυψη της κατασταλτικής ή «ανθρωπιστικής» αντιμετώπισης του μεταναστευτικού- προσφυγικού ζητήματος, ανάλογα με τα οικονομικά και γεωπολιτικά συμφέροντα των χωρών του δυτικού κόσμου.

Η εν λόγω συμφωνία οδήγησε στο κλείσιμο του λιγότερο θανατηφόρου περάσματος του Αιγαίου (θα ήταν τραγική ειρωνεία να το αναφέρουμε ως ασφαλές), σπρώχνοντας τους μετακινούμενους πληθυσμούς σε πιο δύσκολα μονοπάτια, χερσαία και θαλάσσια. Μερικά φρικιαστικά ναυάγια στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λιβύης – Μάλτας – Ιταλίας τον τελευταίο καιρό, αποτελούν σκληρή επιβεβαίωση της προηγούμενης διαπίστωσης, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι οι πνιγμοί και οι φράκτες  τρομάζουν, αλλά δεν σταματούν την μετακίνηση των ανθρώπων.

Οι συνέπειες της εφαρμογής της συμφωνίας του Μάρτη 2016 δεν αφορούν μόνο τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες, αλλά και τις κοινωνίες υποδοχής. Η κεντρική αντιμεταναστευτική πολιτική της ΕΕ θεμελιωμένη στη συμφωνία του Μάρτη, η οποία είναι στην πράξη ένας συμβιβασμός πάνω στον αμοιβαίο εκβιασμό ΕΕ και Τουρκίας -στοχοποιεί τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες ως  «εισβολείς» στο ευρωπαϊκό έδαφος -καθώς τους συνδέει με την τρομοκρατία, ταυτίζοντάς τους έτσι με την  έννοια της απειλής. Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το κυρίαρχο πολιτικό δόγμα «τάξη και ασφάλεια» στο δυτικό κόσμο και την μεγάλη ανεργία που γεννά η γενικευμένη οικονομική ύφεση, νομιμοποιούν το ρατσιστικό -ξενοφοβικό λόγο στις περισσότερες ευρωπαϊκές κοινωνίες, καθιστώντας με αυτόν τον τρόπο τ’ ακροδεξιά και τα κυβερνώντα κόμματα συγκοινωνούντα δοχεία. Η επικίνδυνη αυτή πολιτική λειτουργεί καταλυτικά για την ενεργοποίηση ξενοφοβικών-ρατσιστικών ανακλαστικών στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, προαλείφοντας ένα ζοφερό μέλλον για ντόπιους και μετανάστες/στριες.

 Απέναντι σε αυτή την πασίγνωστη αφήγηση της ακροδεξιάς που ορίζει ως έσχατο κακό τον «ξεριζωμένο», οφείλουμε να αντιπαραθέσουμε το ιδεολογικό πεδίο της πάλης των τάξεων, των εκμεταλλευόμενων και ταξικά καταπιεσμένων ανθρώπων και όχι των φτωχών μεταξύ τους.

ΕΛΛΑΔΑ: Η ΖΩΗ ΕΝ ΤΑΦΡΩ

H αυστηρή εφαρμογή της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας από την ελληνική κυβέρνηση έχει ήδη γεννήσει τα τέρατά της. Από την μια πλευρά, όσον αφορά στους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες οδήγησε για πρώτη φορά στη δημιουργία ειδικών ζωνών εντός της ΕΕ και συγκεκριμένα στα ελληνικά νησιά του Β. Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα. Τα νησιά αυτά μετατράπηκαν από πέρασμα προς την ενδοχώρα και πρώτο σκαλί προς την Ευρώπη, σε κλειστές ζώνες ασφαλείας (buffer zones), σε ένα έδαφος που αποτελεί εσωτερικό σύνορο μέσα στην ίδια την χώρα, σε ένα ειδικό καθεστώς καραντίνας κι απομόνωσης όπου ορίζεται με αυστηρότητα το «μέσα» και το «έξω» και όπου οι πολιτικοί και οικονομικοί πρόσφυγες κρατούνται υπό περιορισμό και χωρίς κανένα δικαίωμα να μεταβούν σε άλλες κρατικές δομές προσφύγων στην ενδοχώρα. Στοιβαγμένοι κατά χιλιάδες σε άθλιους χώρους, αντιπαλεύοντας το κρύο, την πείνα και την απόγνωση, φιλτράρονται σε νόμιμους και «παράνομους» ανθρώπους που περιμένουν την επικύρωση της τελικής ταξινόμησης από τις υπηρεσίες ασύλου, ελπίζοντας να μην απελαθούν στη γειτονική «ασφαλή» χώρα (η «ασφάλεια» της Τουρκίας σημαίνει για τους μη Σύριους έως και 12 μήνες φυλάκιση). Με βάση δε τις πρόσφατες προτάσεις της Γενικής Επιτροπείας της Επικράτειας των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων προς την κυβέρνηση και τους εμπλεκόμενους με το μεταναστευτικό φορείς, αφαιρείται από τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες η συνταγματική δυνατότητα να αμφισβητούν αποφάσεις θεσμικών οργάνων και να προσφεύγουν δικαστικά εναντίον τους. Αν αυτή η πρόταση υιοθετεί από την κυβέρνηση (το πλέον αναμενόμενο), είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσουν μαζικές απελάσεις καθώς πολλοί/ές θα απελαύνονται αμέσως μετά την απόρριψη της αίτησης ασύλου σε δεύτερο βαθμό.

Ζώντας λοιπόν σε καθεστώς εξόντωσης, οι πολιτικοί και οικονομικοί πρόσφυγες στα νησιά Β. Αιγαίου και Δωδεκανήσων μετράνε καθημερινά τις αντοχές τους απέναντι στην ανάλγητη πολιτική των κυβερνώντων. Στις συνθήκες αυτές η συλλογική οργάνωση των αρνήσεων και των διεκδικήσεων των φυλακισμένων στα hot spots αποτελεί μονόδρομο. Όπως μονόδρομο αποτελεί και για το ανταγωνιστικό κίνημα η καταγγελία του ειδικού καθεστώτος κράτησης στα νησιά του Αιγαίου, η συγκρότηση σχέσεων αλληλεγγύης και η υποστήριξη σε συμβολικό και πραγματικό επίπεδο των αγώνων των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων.

Την ίδια στιγμή στις τοπικές κοινωνίες των νησιών, η ευλαβική εφαρμογή της ευρωτουρκικής  συμφωνίας από το υπουργείο μεταναστευτικής πολιτικής, έφερε στην επιφάνεια το ρατσιστικό-ξενοφοβικό παραλήρημα διευκολύνοντας την ανάπτυξη απροκάλυπτων ή καμουφλαρισμένων (ως επιτροπές πολιτών, καταστηματαρχών κτλ) κινήσεων και αντιδράσεων με ακροδεξιό ως και ανοιχτά φασιστικό χαρακτήρα. Βέβαια, όσο προφανές είναι το γεγονός ότι η άνοδος της ακροδεξιάς δεν μπορεί ν’ αποσυνδεθεί από το γενικότερο ζήτημα της εφαρμογής της εν λόγω συμφωνίας, άλλο τόσο εύλογο είναι ότι κανένας και καμιά  δεν απαλλάσσεται από τις  ατομικές του/της ευθύνες.

Η απάντηση στη διείσδυση του εθνορατσισμού, κωδικοποιημένου στο καφενειακού τύπου σλόγκαν «γίναμε ξένοι στον τόπο μας»,  στην ακροδεξιά  βία προς τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες, αλλά και αλληλέγγυους/ες, επαφίεται στην ανάπτυξη ενός ισχυρού ανταγωνιστικού κινήματος στα νησιά και στην ενδοχώρα που θα σταθεί απέναντι στον πολύμορφο κοινωνικό δαρβινισμό, υπερασπιζόμενο την ελευθερία μετακίνησης και το δικαίωμα παραμονής στη χώρα μας ανθρώπων που το επέλεξαν.

Η κατάσταση στην ενδοχώρα μοιάζει καλύτερη, αν την συγκρίνει κανείς με τις συνθήκες εγκλεισμού στα νησιά, αλλά απέχει πολύ από τις πρόσφατες δηλώσεις του πρωθυπουργού σύμφωνα με τις οποίες «οι πρόσφυγες στην ηπειρωτική Ελλάδα ζουν σε καλές συνθήκες με πρόσβαση στην υγεία και την εκπαίδευση» (24/11/2017). Είναι γνωστό ότι οι όποιες παροχές υγείας και εκπαίδευσης στα camps έχουν κατά κύριο λόγο ανατεθεί σε πολυάριθμες Μ.Κ.Ο οι οποίες ως μορφή οργάνωσης και πεδίο δράσης υποκαθιστούν το κράτος ιδιωτικοποιώντας τις υπηρεσίες κοινωνικής πρόνοιαςΧωρίς να παραβλέπουμε ότι  στα camps υπάρχουν πραγματικές ανάγκες υπηρεσιών κοινωνικής πρόνοιας, δεν μπορούμε να κλείσουμε τα μάτια στην αρνητική προφανώς συμβολή των ΜΚΟ στην –μεταξύ άλλων- εμπέδωση της συναίνεσης και τη διατήρηση της κοινωνικής ειρήνης στους κατά πλειονότητα άθλιους χώρους εκτοπισμού-εγκλεισμού των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων.

Αναφερόμενοι στις συνθήκες διαβίωσης στην ενδοχώρα, μπορούμε να πούμε ότι μόνο όσοι/ες έχουν μεταφερθεί  προσωρινά από τα camps  στον αστικό ιστό (η στέγαση τους μπορεί ν’ ανανεωθεί για 3 τρίμηνα) φαίνεται να έχουν μερική πρόσβαση στα δημόσια αγαθά. Και σε αυτή την περίπτωση όμως, τα εμπόδια και οι αποκλεισμοί παραμένουν. Το παράδειγμα της εκπαίδευσης με τις ελάχιστες τάξεις υποδοχής, τις δυσκολίες εγγραφής κυρίως στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο, και η έλλειψη μέριμνας για τα παιδιά άνω των 16, αποδεικνύει πόσο απέχουν οι πρωθυπουργικές δηλώσεις από την πραγματικότητα. Άλλωστε, είναι γνωστό ότι ο τρόπος διαχείρισης του μεταναστευτικού επιβεβαιώνει κάθε φορά ότι όταν πρόκειται για το ζήτημα της μετανάστευσης ισχύουν με μαθηματική ακρίβεια  τ’  ακριβώς αντίθετα από τις βασικές παραδοχές του δημόσιου λόγου. Κανείς δεν μπορεί να νιώθει «περηφάνια» όταν αναφέρεται στις συνθήκες διαβίωσης των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων. Τα παρακάτω στοιχεία είναι στοιχεία ντροπής:

  • 3091 νεκροί στη Μεσόγειο μέσα στο 2017, οι 62 στο Αιγαίο
  • 1361 νεκροί στο Αιγαίο από το 2014 ως σήμερα
  • 000 φυλακισμένοι στα νησιά σε άθλιες συνθήκες (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Λέρος)
  • 300 φυλακισμένοι μετανάστες στα κλειστά κέντρα κράτησης (Αμυγδαλέζα, Κόρινθο, Παρανέστι, Ξάνθη) ΙΟΜ: 10-2017
  • Χιλιάδες αόρατοι άνθρωποι σε camps στην ενδοχώρα
  • Απελάσεις σε «ασφαλείς» χώρες (Τουρκία, Πακιστάν, Αφγανιστάν)
  • Καταστολή των διαμαρτυριών και εξεγέρσεων για καλύτερες συνθήκες ζωής

Να αντιπαλέψουμε την στρατοπεδική αντίληψη διαχείρισης του προσφυγικού -μεταναστευτικού. Τα στρατόπεδα κάθε τύπου αποτελούν χώρους εκτοπισμού και εγκλεισμού ανθρώπων σε αναξιοπρεπείς συνθήκες διαβίωσης, χώρους στέρησης κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων.

Να κλείσουν τα camps– τα hotspots – τα κέντρα κράτησης και να διασφαλιστούν για όλους/ες αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής.

Να ακυρωθεί η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας και να σταματήσουν οι απελάσεις των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων. 

Ν’ αντιτάξουμε την αλληλεγγύη και την μαζική απάντηση του ανταγωνιστικού κινήματος στις ρατσιστικές-φασιστικές πρακτικές κατά των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων. 

Ανοιχτά σύνορα για την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων προς τις χώρες επιλογής τους. 

Καμιά άμεση ή έμμεση συμμετοχή του ελληνικού κράτους στους πολέμους που γεννούν τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες 

Πρόσβαση όλων των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων στην υγεία και την εκπαίδευση χωρίς εξαιρέσεις. 

Να σταματήσουν όλες οι διώξεις κατά των οικονομικών και πολιτικών προσφύγων που διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Χαρτιά προσωρινής παραμονής για όσους/ες επιθυμούν να μεταβούν σε άλλη ευρωπαϊκή χώρα, χαρτιά μόνιμης παραμονής για όλους/ες όσους επιθυμούν να μείνουν στην Ελλάδα.

  • Στο πλαίσιο της Πανελλαδικής Δικτύωσης αποφασίστηκαν δράσεις-παρεμβάσεις για την παύση την αποφυλάκιση των 35 κρατούμενων από την κινητοποίηση στη Μόρια (Ιούλιος 2017)
  • Παρεμβάσεις ενάντια στα hot spots στα νησιά και στα σκλαβοπάζαρα της Λιβύης στις 18/12 Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη
  • Δράσεις τέλη Γενάρη με σύνθημα:  «3 χρόνια κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ, 3 χρόνια αντιμεταναστευτικής πολιτικής».
  • Κινητοποιήσεις στις 21 Μάρτη, Παγκόσμια Ημέρα κατά του Ρατσισμο

Συνυπογράφουν:

Αλληλέγγυοι/ες Χίου
Αλληλεγγύη-Κως
Αλληλεγγύη Λέσβου – ΠίκΠα
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Λάρισα
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Πρέβεζα
Δίκτυο Κοινωνική Υποστήριξης Προσφύγων και Μεταναστών
Κίνηση Υπεράσπισης Δικαιωμάτων Προσφύγων και Μεταναστών/στριών
Κίνηση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα – Αλληλεγγύη στους Πρόσφυγες-Σάμος
Κοινωνικό Στέκι ROSSONERO – Τρίκαλα
Kοινωνικό Στέκι – Στέκι Μεταναστών Χανίων
Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών
Ομάδα αλληλεγγύης Γιαννιτσών
Ομάδα Στήριξης Μεταναστών και Προσφύγων Καλύμνου
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Λαμίας
Πίσω Θρανία – για μια Εκπαίδευση Χωρίς Διακρίσεις
Πρωτοβουλία Ηρακλείου για τους Πρόσφυγες και Μετανάστες
Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης ΛΑΜΙΑΣ
Στέκι Μεταναστών – Αθήνα
Στέκι Μεταναστών – Βόλος
Φεμινιστική Συλλογικότητα «Το Μωβ» (tomov.gr)
Χώρος Στέγασης Προσφύγων City Plaza

Δεκ 172017
 

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Μικροφωνική παρέμβαση ενάντια στα hotspots και τα σκλαβοπάζαρα
Ούτε εγκλωβισμένοι στο Αιγαίο, ούτε σκλάβοι στη Λιβύη

Μικροφωνική Παρέμβαση για τη Μέρα Πανευρωπαϊκής Δράσης για να σταματήσει ο πόλεμος ενάντια στη μετανάστευση

Κυριακή 17/12 στις 18.30

Δύο χρόνια σχεδόν από τη συμφωνία ή καλύτερα κοινή δήλωση ΕΕ-Τουρκίας, (Μάρτης 2016), η αναβαθμισμένη αντιμεταναστευτική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των τοπικών κυβερνήσεων εξοντώνει πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες με συστηματικό τρόπο, παρά τις υποκριτικές «ανθρωπιστικές» κορώνες που διατυπώνονται κατά καιρούς. Η μετακίνηση των ανθρώπων αναγορεύεται σε «κρίση» ή «πρόβλημα» και ολόκληρες περιοχές ανακηρύσσονται σκόπιμα σε καθεστώς «έκτακτης ανάγκης», σε ειδικές ζώνες, όπως είναι τα νησιά του Β.Αιγαίου και τα Δωδεκάνησα..

Με βάση την ευρωτουρκική συμφωνία τα νησιά αυτά μετατράπηκαν από πέρασμα προς την ενδοχώρα και πρώτο σκαλί για τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες προς την Ευρώπη, σε ένα έδαφος που αποτελεί ως τέτοιο σύνορο, σε ένα ειδικό καθεστώς καραντίνας κι απομόνωσης όπου ορίζεται με αυστηρότητα το «μέσα» και το «έξω». Στοιβαγμένοι κατά χιλιάδες σε άθλιους χώρους, αντιπαλεύοντας το κρύο, την πείνα και την απόγνωση, φιλτράρονται σε νόμιμους και «παράνομους» ανθρώπους, περιμένοντας για μήνες «τον άσπρο καπνό» από τις υπηρεσίες ασύλου, ελπίζοντας να μην απελαθούν στη γειτονική «ασφαλή» χώρα.

Η συγκεκριμένη συμφωνία οδήγησε στο κλείσιμο του λιγότερο θανατηφόρου περάσματος του Αιγαίου (θα ήταν τραγική ειρωνεία να το αναφέρουμε ως ασφαλές), σπρώχνοντας τους μετακινούμενους πληθυσμούς σε πιο δύσκολα μονοπάτια, χερσαία και θαλάσσια. Μερικά φρικιαστικά ναυάγια στη θαλάσσια περιοχή μεταξύ Λιβύης – Μάλτας – Ιταλίας τον τελευταίο καιρό, αποτελούν σκληρή επιβεβαίωση της προηγούμενης διαπίστωσης, αποδεικνύοντας ταυτόχρονα ότι οι πνιγμοί και οι φράκτες τρομάζουν, αλλά δεν σταματούν τη μετακίνηση των ανθρώπων. Όπως άλλωστε ισχύει και με τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων σε κάθε είδους στρατόπεδο (camps, hotspots, κέντρα κράτησης).

Κανείς δεν μπορεί να νιώθει «περηφάνια» όταν αναφέρεται στις συνθήκες διαβίωσης τους, πολύ περισσότερο οι κυβερνώντες. Κανείς δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα όταν το κράτος εκτοπίζει και εξοντώνει ανθρώπους σε άθλιους χώρους και ταυτόχρονα εκδικείται όσους/ες διαμαρτύρονται για την «φιλοξενία» του. Τα παρακάτω στοιχεία είναι στοιχεία ντροπής:

3091 νεκροί στη Μεσόγειο μέσα στο 2017, οι 62 στο Αιγαίο
1361 νεκροί στο Αιγαίο από το 2014 ως σήμερα
13.000 φυλακισμένοι στα νησιά σε άθλιες συνθήκες (Λέσβος, Χίος, Σάμος, Κως, Λέρος)
4.300 φυλακισμένοι μετανάστες στα κλειστά κέντρα κράτησης (Αμυγδαλέζα, Κόρινθο, Παρανέστι, Ξάνθη) ΙΟΜ: 10-2017
Χιλιάδες αόρατοι άνθρωποι σε camps στην ενδοχώρα
Απελάσεις σε «ασφαλείς» χώρες (Τουρκία, Πακιστάν, Αφγανιστάν)
Καταστολή των διαμαρτυριών και εξεγέρσεων για καλύτερες συνθήκες ζωής
Να κλείσουν τα camps- τα hotspots – τα κέντρα κράτησης και να διασφαλιστούν για όλους/ες αξιοπρεπείς συνθήκες διαμονής στον αστικό ιστό

Να ακυρωθεί η συμφωνία ΕΕ – Τουρκίας και να σταματήσουν οι απελάσεις των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων

Ανοιχτά σύνορα για την ελεύθερη μετακίνηση των πολιτικών και οικονομικών προσφύγων προς τις χώρες επιλογής τους.

Καμιά άμεση ή έμμεση συμμετοχή του ελληνικού κράτους στους πολέμους που γεννούν τους πολιτικούς και οικονομικούς πρόσφυγες

Να σταματήσουν όλες οι διώξεις κατά των οικονομικών και πολιτικών προσφύγων που διεκδικούν τα δικαιώματά τους.

Πρόσβαση στην υγεία και την εκπαίδευση χωρίς εξαιρέσεις

Χαρτιά για όλους/ες

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Δεκ 132017
 

συγκεκριμενες αναγκες:
αντρικα || μπουφαν, παπουτσια, καλτσες, t-shirt, παντελονια.
γυναικεια || εσωρουχα, καλτσες.
παιδικα || παντελονια (φορμας & τζιν), εσωρουχα.
επιπλεον υπαρχει η αναγκη απο ατομα για τις ωρες της διανομης, αλλα και απο μεταφραστες (αραβικα, κουρδικα, ουρντου) για τη διεκολυνση της διαδικασιας.

Δεκ 132017
 

Ο HIV ακόμη και σήμερα θεωρείται από πολλούς «καθαρτικός» και συνέπεια των «αμαρτιών – ακολασιών της σημερινής “άπιστης” κοινωνίας». Μπορεί να χαρακτηριστεί ως κοινωνικός ιός, λόγω περιθωριοποίησης και απομάκρυνσης των οροθετικών από την κοινή ζωή. Ακομη αναφέρεται και στην κοινωνία, η οποια γινεται η ίδια ο ιός και ο ξενιστής μεταδίδοντας την αρρώστια μέσω μιας ακραίας ομοφοβικής και τρανσφοβικής προπαγάνδας. Τελικά η άγνοια, η προσκόλληση στον συντηρητισμό και η πιστη σε εναν μεσσιανιστικό αφανισμό των «βρόμικων, αντικανονικών, ανώμαλων και αντικοινωνι(ι)κών» συνεχίζει να βλάπτει σοβαρά όλες, όλ@ και όλους μας.

To πρόγραμμα Δεκεμβρίου περιλαμβάνει τις εξής δράσεις και εκδηλώσεις, υπό τον τίτλο «Άνθρωποι και κοινωνΙΟς»:

– Συνάντηση αυτομόρφωσης για τον HIV, με βιωματική, πολιτική, κοινωνική και ταξική προσέγγιση,
την Τρίτη 5 Δεκεμβρίου στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, με ώρα προσέλευσης από τις 20:00 και ώρα έναρξης στις 20:30

– Ανοιχτή συνέλευση του RADical Pride την Τρίτη 12 Δεκεμβρίου στο ίδιο μέρος και την ίδια ώρα.

– Διήμερο στον ΕΚΧ Σχολείο στις 15 και 16 Δεκεμβρίου, με πάρτι και προβολή ταινίας για τον HIV αντίστοιχα (ο τίτλος της ταινίας θα ανακοινωθεί σύντομα)

– Μπαρ την Τετάρτη 20 Δεκεμβρίου στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών

Διευθύνσεις:
Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, Ερμού 23 – γωνία με Βενιζέλου, σκούρη μπορντώ εξώπορτα, 1ος όροφος

ΕΚΧ Σχολείο, Βασιλέως Γεωργίου και Μπιζανίου γωνία, περιοχή Ευζώνων

Δεκ 132017
 

Την Πέμπτη 14 Δεκεμβρίου* σας περιμένουμε, από τις 21:00 και μετά, στον πολυχώρο WE (λεωφόρος 3ης Σεπτεμβρίου & Γρ. Λαμπράκη), στη συναυλία ενίσχυσης της καμπάνιας Keep Steki Plugged InΗ συναυλία πραγματοποιείται, προς μεγάλη μας χαρά, με τη στήριξη και τη μουσική συμμετοχή του Δημήτρη Μυστακίδη, των Χειμερινών Κολυμβητών, του Βασίλη Πετρίδη και των Γκαϊλέ και των dRom.

Η καμπάνια Keep Steki Plugged In (Κρατήστε το Στέκι Ζωντανό) ξεκίνησε εδώ και μερικούς μήνες, καθώς ένα παλιό χρέος απειλεί την ύπαρξη της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας και του Στεκιού Μεταναστών στη Θεσσαλονίκη. Πρόκειται για το χρέος του παλιού Ξενώνα Προσφύγων προς τη ΔΕΗ και το Δήμο Θεσσαλονίκης, ύψους 85.000 και 5.000 € αντίστοιχα. Το χρέος αυτό έχει φορτωθεί στην πλάτη της Αντιρατσιστικής και του Στεκιού, αφού, όταν πριν από 6 περίπου χρόνια ο ξενώνας αυτός απειλήθηκε με κλείσιμο, προσφέραμε το δικό μας όνομα ως τη μοναδική άμεση λύση για να μην κοπεί το ρεύμα και να μην μείνουν οι πρόσφυγες στο δρόμο.

Έτσι, προκειμένου να μην κλείσει το Στέκι υπό το βάρος των χρεών, έχουμε πια αποδυθεί σε έναν αγώνα δρόμου για να εξασφαλίζουμε έγκαιρα τα 1200 ευρώ της μηνιαίας δόσης του χρέους, προχωρώντας σε μια σειρά πολύμορφων δράσεων και εκδηλώσεων, ανάμεσα στις οποίες είναι και η συναυλία της Πέμπτης. Καταλαβαίνουμε όλοι λοιπόν πόσο απαραίτητη για το Στέκι Μεταναστών είναι η παρουσία και η αλληλεγγύη όλων μας (περισσότερα για το ιστορικό της υπόθεσης, αλλά και για τους τρόπους που μπορείτε να βοηθήσετε, στο http://keepstekipluggedin.com).

Η προπώληση των κουπονιών (αντίτιμο εισόδου 5 ευρώ) συνεχίζεται στον χώρο του WE, στις Ακυβέρνητες Πολιτείες – Συνεργατικό Βιβλιοπωλείο-Καφέ, (Αλεξ. Σβώλου 28), στο Hemingway bistrot, (Αλεξ. Σβώλου 19) και στο cafe bar Manifesto (Δημ. Γουναρη 51).

Φυσικά, κουπόνια μπορείτε να βρείτε από τη Δευτέρα 11/12 μέχρι την Τετάρτη πριν τη μέρα της συναυλίας και στο Κοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23), από τις 20:00 μέχρι τις 23:00. Είναι, άλλωστε μια ευκαιρία για όσους και όσες δε γνωρίζουν το χώρο, να δουν από κοντά τι είναι το Στέκι, τι όμορφα και δύσκολα πράγματα στεγάζονται εκεί, τι σύνθετη αλλά και εξόχως ενδιαφέρουσα κοινότητα ανθρώπων και συλλογικοτήτων δημιουργείται εντός του και γιατί είναι τόσο σημαντική η στήριξή του και αυτή την Πέμπτη, αλλά και κάθε μέρα.

Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

Κοινωνικό Κέντρο/Στέκι Μεταναστών

*Διαπιστώνοντας ότι στις 14 Δεκεμβρίου έχει προκηρυχθεί γενική απεργία από τις τριτοβάθμιες συνδικαλιστικές ενώσεις, προβληματιστήκαμε εύλογα σχετικά με τη διεξαγωγή της συναυλίας, καθώς δεν περνούσε καν από το μυαλό μας να προχωρήσουμε στην πραγματοποίησή της αν χρειαζόταν να απασχοληθούν μισθωτοί εργαζόμενοι σε μέρα γενικής απεργίας. Τελικά, η συναυλία θα διεξαχθεί χωρίς αλλαγές στο πρόγραμμά της, μετά από την ευγενική παραχώρηση του χώρου του WE από την ιδιοκτησία του, χωρίς οικονομικές αξιώσεις από τη μεριά της και χωρίς απασχόληση μισθωτών εργαζόμενων εκείνο το βράδυ.

Δεκ 122017
 

 

Η Room39, η ομάδα υποστήριξης προσφύγων και αστέγων του Στεκιού χρειάζεται τη βοήθειά μας!

Καθώς τον τελευταίο καιρό νέα σπίτια έχουν ενταχθεί κι έχουν διευρύνει το δίκτυο φιλοξενίας που η Room υποστηρίζει (και) υλικοτεχνικά, έκτακτες ανάγκες έχουν προκύψει για τον αρχικό εξοπλισμό τους.

Έπιπλα και συσκευές που αναζητούνται άμεσα αυτή τη στιγμή φαίνονται στα κίτρινα κυκλάκια της τόμπολας της αφίσας: σαλονάκι (καναπές, καρέκλες, πολυθρόνες) και οι κλασικές λευκές συσκευές (ψυγείο, πλυντήριο, κουζίνα-κουζινάκι).

Αν έχουμε πρόσφατα αλλάξει κάτι από αυτά κι έχουμε ακόμα τα (λειτουργικά) παλιά μας, αν θέλουμε να χαλαρώσουμε λίγο το παραφορτωμένο σαλόνι μας ή αν το σπίτι στο χωριό δε χρειάζεται δα τόσα πολλά πράγματα για τη μια φορά το Πάσχα και τη μια τα Χριστούγεννα που το επισκεπτόμαστε, παίρνουμε τηλέφωνο στο νούμερο του αφισακίου ή στέλνουμε inbox στη σελίδα της Room στο fb και αναδιανέμουμε το μικρό μας πλούτο!

Δεκ 112017
 

 

αφήνουμε τον ίππο να ελίσσεται υποδειγματικά στη σκηνή, κάνοντας σταθερά & σίγουρα βήματα, παραμονεύει στη γωνιά ο αξιωματικός, αφήνοντας το πιόνι να προστατέψει υπεύθυνα τη βασίλισσα, καμουφλάροντας με μαεστρία το βασιλιά..
η συνέχεια στη σκακιέρα του στεκιού το σάββατο στις 12:30..στο 2ο πάτωμα.

Δεκ 012017
 

 

Στου παππού το περιβόλι, που το αγαπούμε όλοι, είναι μια κολοκυθιά, πλάι-πλάι στη ροδιά. Κάνει πέντε κολοκύθια στρογγυλά, μα την αλήθεια θα τα δώσει ο παππούς μποναμά της αλεπούς. Δυο θα δέσει στην ουρά της κι όλα τα άλλα στα παιδιά της..
Ποιός θα πάει στην αλεπού;
Ποιός θα της πάει τα κολοκύθια;

αυτά και άλλα ζουζουνιάρικα θα θυμηθούμε τις κυριακές 12:00-15:00, κατά τη διάρκεια διανομής ρουχισμού, μικρές & μεγάλοι, στον 3ο όροφο του στεκιού.

ραντεβού για τη διαμόρφωση του παιδότοπου, αύριο παρασκευή στις 20:00.

φέρτε ιδέες με φαντασία, χωρίς όρια & περιορισμούς! οπως ξέρουν τα παιδιά..

Νοέ 152017
 

 

Κάλεσμα της Αντιρατσιστικής Πρωτοβουλίας για αντιφασιστική συγκέντρωση σήμερα, Πέμπτη 16/11 στις 5μμ, στην Καμάρα.

Ούτε σπιθαμή γης στους φασιστές από όπου κι αν προέρχονται!

Την Πέμπτη 16 Νοεμβρίου οι ναζί της χ.α. διοργανώνουν εκδήλωση μαζί με τους σέρβους φασίστες στο Βελλίδειο. Σκοπός τους είναι να διασκορπίσουν για ακόμη μια φορά το μίσος , το ρατσιστικό παραλήρημα και την ξενοφοβία.

Καλούμε σε αντιφασιστική συγκέντρωση ώστε να δώσουμε την δική μας απάντηση στους φασίστες και νεοναζί. Στις γειτονιές , στις πόλεις μας, στους χώρους εργασίας μας δεν υπάρχει χώρος για τους φασίστες. Ο δικός μας δρόμος είναι αυτός της αλληλεγγύης και των κοινών αγώνων ντόπιων και μεταναστών.

Αντιφασιστικό Κάλεσμα

Πέμπτη 16 Νοεμβρίου 2017 στις 17.00 (Καμάρα)
Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Θεσσαλονίκης

 

Νοέ 112017
 

Η συνέλευση του RADical Pride ανοίγει τις πόρτες της καλώντας την Τρίτη 14 Νοεμβρίου στην 1η Ανοιχτή Συνέλευση της κινηματικής χρονιάς 2017/18.

Παράλληλα, αυτόν τον μήνα επικεντρώνουμε τη δράση μας στην εξάλειψη της βίας κατά των cis και trans γυναικών, διοργανώνοντας δύο συναντήσεις αυτομόρφωσης πάνω στο γυναικείο ζήτημα. Τις αφιερώνουμε στα θύματα της σεξιστικής βίας των τελευταίων μηνών:
– Από την ανασκόπηση των φεμινιστικών κυμάτων στην εξέταση της «γυναικείας εμπειρίας», Τρίτη 7 Νοεμβρίου
– Ζητήματα ορίων και δυνατοτήτων σε σεξιστικά περιστατικά/ αυτοάμυνα/ όρια αυτοδικίας (βιωματικά και θεωρητικά), Τρίτη 21 Νοεμβρίου

Ώρα προσέλευσης στη συνέλευση και τις αυτομορφώσεις: 8μμ
Ώρα έναρξης: 8.30μμ

Σάββατο 25 Νοέμβρη μαζευόμαστε ξανά στο στέκι για μπάρ μετά τις 7μμ 🙂

Σας περιμένουμε στο Στέκι Μεταναστ(ρι)ών, οδός Ερμού 23, γωνία με Βενιζέλου, σκούρη μπορντώ εξώπορτα, 1ος όροφος.

Νοέ 052017
 
Μετά από μία αναγκαία περίοδο καλλιτεχνικής αγρανάπαυσης, η Θεατρική Ομάδα Στεκιού Μεταναστών επιστρέφει στη δράση. Την Πέμπτη 9 Νοέμβρη, στις 9 το βράδυ, στο Στέκι Μεταναστών, θα έχουμε την πρώτη πρόβα-συνάντηση, για παλιά και νέα μέλη.
Η ομάδα είναι φυσικά ανοιχτή και έτοιμη να δεχθεί με χαρά όσους και όσες -ντόπιους και μετανάστες, ελληνόφωνους και μη- ενδιαφέρονται για το θέατρο και θέλουν να συμμετέχουν. Δεν απαιτείται καμία προηγούμενη γνώση ή εμπειρία (το αντίθετο μάλιστα θα ήταν προτιμότερο). Το μόνο που χρειάζεται είναι διαθεσιμότητα για δουλειά και συνέπεια. Έτσι, η πρώτη συνάντηση θα είναι ανοιχτή για νέα μέλη – αν κάποιος/α θέλει να συμμετέχει αλλά δεν μπορεί τη συγκεκριμένη ημέρα, ας ενημερώσει για να τον καλέσουμε στην επόμενη συνάντηση.
Στις πρώτες 10 περίπου συναντήσεις, θα ξεκινήσουμε με ασκήσεις και αυτοσχεδιασμούς, ώσπου να οργανώσουμε ως ομάδα έναν κοινό τρόπο δουλειάς. Την εκπαιδευτική ευθύνη του προγράμματος των πρώτων συναντήσεων, θα την αναλάβουν κάποια από τα παλιότερα μέλη.
Θα ξεκινήσουμε κατευθείαν με δράση, οπότε ελάτε με φόρμες και καλτσούλες (υποχρεωτικά!). Και όταν λέμε 9, εννοούμε 9 παρά τέταρτο.
Θεατρική Ομάδα Στεκιού Μεταναστών
ΥΓ. Στην εικόνα βλέπουμε ένα στιγμιότυπο από παλιές δημιουργικές στιγμές της ομάδας 😉
Νοέ 042017
 

read the report in more languages here

#KepStekiPluggedIn

The balance between struggles and practical solidarity is one of the main – and possibly the most difficult – issues that the antiracist movement faces. By this we mean the way these elements are combined and feed in to each other, so as solidarity does end up in paying back the state, or becoming an individualized humanitarianism, and in order for our claims not to end up just ideological babbling. We took risks in the past and we keep on risking, with social centers, solidarity schools, solidarity kitchens, housing squats for the refugees etc.

We encountered such a difficult risk 7 years ago with the Refugee Shelter of Thessaloniki (Siatistis str). This Refugee Shelter has been the only refugees’ accommodation in Thessaloniki for several years until January 2010 when it unexpectedly shut down. At that point, we had no choice but to step in and keep the Shelter alive, since we were the ones demanding hosting for the refugees. The Refugee Shelter worked quite exemplarily, managed by the joint assembly of tenants and activists, for about a year. The shelter’s material support was based only on the Antiracist Initiative and the solidarity of dozens of other people and collectives, who offered volunteer work, first aid items and money. Afterwards, the Antiracist Initiative resigned from the co-management of the Shelter, given that from the first moment our decision was that of temporary support, until the Shelter returns to a scheme of public funding and management.  However, that was not the case and so, by the end of 2014, the Shelter shut down permanently and the last tenants were transferred to flats.

Taking this risk, we gained a lot: comrades, experience and joy. The tenants also gained something as they found shelter and support. However, a huge problem remained a debt of 85,000 euros. In the summer of 2010, the Public Power Corporation (PPC, or DEI in Greek) stopped the power supply. Despite the continuing efforts to reconnect to the network, that was technically impossible. Meanwhile, not a single public institution accepted to do anything about it. So the only solution, in order for the tenants not to become homeless, was to bear the electricity connection into the legal entity representing the Social Center/Migrants’ Place (Steki). In the meantime, from 2010 to 2014 and although we were well aware that we were being charged with the electricity bills, we could not request a power disconnection as long as there were still refugees, families and children accommodated inside the building. When the Refugee Shelter was eventually evacuated from the tenants and we stopped the power supply, the PPC transferred the Refugee Shelter’s debt to the Social Center’s (Steki) bill and, despite our constant interventions, it was made clear to us that there is no chance of cancelling this debt. Consequently, if we do not pay it back, the Social Center will be shut down, without this guaranteeing that we will get rid of the debt. In addition, we will also experience a political defeat of the Antiracist Initiative of Thessaloniki and the solidarity movements.

Facing these threats, we decided to recognize the debt and request the arrangement of the repayment: monthly installments of € 1,200. For a year now, we set up a campaign for the financial support and for the first time in our history we asked solidary collectives, comrades and friends, to help us #KeepStekiPluggedIn. We also clarified that only for this reason we will accept money from the state and other stakeholders,  despite that it is Steki’s and the Antiracist Initiative’s statutory decision not to accept any private or state funding for their activities. However, this debt is not ours and the only possible way for anyone who shares the responsibility to contribute is through our own account. Therefore, we decided that any donation will be published and, of course, it will be directed only to the payment of the debt.

A year later, we publish the first financial report of our campaign. During this time, we received €15,000 from «Solidarity for All», €1,200 from Thessaloniki Port Authority, €2,400 from Hellenic Petroleum, €1,000 from the Association of Hospital Doctors in Thessaloniki, €1,200 from the Social Solidarity Clinic of Thessaloniki, €300 from «Asamblea apoyo migrantes Salamanca «, €300 from comrades from the Basque Country, €150 from Portuguese social centers, €280 from the RedNoteBook website, €420 from the Radical Left Network, €2,600 from individual contributions and €2,800 from our crowdfunding webpage at keepstekipluggedin.com. From the total of 27,668 euros, 12 installments (€14,400) and €7,000 in interest have been already paid. At this point, we need to stress that for no other reason we would ever accept some of the above amounts, such as the ones coming from companies, except for the repayment of the Refugee Shelter’s debt.

In conclusion, we are still plugged-in and we keep up the struggle, but we still need the solidarity of all of you:

– Visit the keepstekipluggedin.com webpage and make a donation through our crowdfunding platform. Any amount, even two or five euros, is valuable and encouraging for us. You can also repeat these donations whenever possible for you.

– Contact us for a regular subscription through a bank order.

– Spread this message wherever and whenever you can.

– Organize in your social centers, your areas and neighborhoods and towns an event for the financial support of Steki.

– Join our events in Thessaloniki starting next Sunday, 12th of November, from 7 pm and on at Steki (Ermou 23). This event will open with a presentation of the Refugee Shelter project and the #KepStekiPluggedIn campaign, together with a presentation for City Plaza squat, the new initiative for the refugees’ housing in Athens. A concert of “Pleeri Ntaksi” will follow, accompanied by a free contribution bazaar (such as paintings, books, discs, clothes and so on) for the financial support of the campaign.

#KepStekiPluggedIn

Social Center – Migrants’ Place (Steki)

Ermou str. 23, Thessaloniki

socialcenter.gr

 

 

 

Νοέ 042017
 

#KeepStekiPluggedIn

Ένα από τα βασικά, και ίσως το πιο δύσκολο, στοίχημα του αντιρατσιστικού κινήματος, είναι το πώς συνδυάζεται η διεκδικητική πάλη με την έμπρακτη αλληλεγγύη. Πώς συνταιριάζει και αλληλοτροφοδοτεί η μία την άλλη, για να μην ξεπέφτει η αλληλεγγύη σε ξεχρεώμα του κράτους, ή σε εξατομικευμένη άσκηση ανθρωπισμού, και για να μην μπερδεύεται η διεκδίκηση με την ιδεολογική φλυαρία. Το στοίχημα αυτό το παίξαμε και το παίζουμε πολλές φορές, στα στέκια, στα σχολεία αλληλεγγύης, στις κουζίνες, στις καταλήψεις στέγης για τους πρόσφυγες.

Ένα τέτοιο δύσκολο στοίχημα παίξαμε και πριν από 7 χρόνια στον Ξενώνα Προσφύγων της οδού Σιατίστης. Ο Ξενώνας αποτελούσε για χρόνια τη μοναδική δομή φιλοξενίας προσφύγων στην πόλη, μέχρι που το Γενάρη του 2010 ξαφνικά έκλεισε. Όταν λοιπόν το δικό μας αίτημα ήταν η φιλοξενία, δεν είχαμε άλλη επιλογή από το να μπούμε μέσα και να τον κρατήσουμε ανοιχτό. Για ένα χρόνο περίπου, ο Ξενώνας πράγματι λειτούργησε μάλλον υποδειγματικά, διαχειριζόμενος από την κοινή συνέλευση ενοίκων και αλληλέγγυων. Υλικά στηριζόταν μόνο από την Αντιρατσιστική και την αλληλεγγύη δεκάδων άλλων ανθρώπων και συλλογικοτήτων, οι οποίοι πρόσφεραν εθελοντική δουλειά, είδη ανάγκης και χρήματα. Στη συνέχεια, η Αντιρατσιστική αποχώρησε από τη συνδιαχείριση, καθώς η στήριξή μας από την αρχή είχε τον χαρακτήρα του προσωρινού, ώσπου να επιστρέψει ο ξενώνας σε ένα καθεστώς δημόσιας χρηματοδότησης και διαχείρισης – το οποίο ωστόσο δεν έγινε, ώσπου στα τέλη του 2014, έκλεισε οριστικά και οι τελευταίοι ένοικοι μεταφερθήκαν σε διαμερίσματα.

Από το στοίχημα αυτό κερδίσαμε πολλά: συντρόφους και συντρόφισσες, εμπειρία, χαρά. Και φυσικά κέρδισαν κι οι ένοικοι, που βρήκαν στέγη και στήριξη. Μας έμεινε όμως και ένας μεγάλος βραχνάς: ένα χρέος 85.000 ευρώ. Το καλοκαίρι του 2010, η ΔΕΗ έκοψε το ρεύμα. Παρά τις συνεχείς προσπάθειες να το επανασυνδέσουμε, αυτό δεν ήταν τεχνικά δυνατό. Από την άλλη, κανένας δημόσιος φορέας δεν δέχθηκε να κάνει οτιδήποτε. Έτσι, η μόνη λύση για να μην βρεθούν οι ένοικοι στο δρόμο, ήταν να ζητήσουμε την επανασύνδεση του ρεύματος στο όνομα του Στεκιού Μεταναστών. Φυσικά, γνωρίζαμε ότι όλο αυτό το διάστημα, από το 2010 ως το 2014, το ρεύμα συνέχιζε να χρεώνεται στο όνομά μας. Όμως, όσο μέσα έμεναν ακόμα πρόσφυγες και μικρά παιδιά, δεν μπορούσαμε να ζητήσουμε τη διακοπή του. Τελικά, μετά την οριστική εκκένωση του κτιρίου του Ξενώνα από τους ενοίκους του και τη διακοπή της σύνδεσης, η ΔΕΗ μετέφερε το χρέος στη σύνδεση του Στεκιού και, παρά τις συνεχείς παρεμβάσεις μας, μας ξεκαθάρισε ότι δεν υπάρχει καμία δυνατότητα διαγραφής. Αν δεν πληρώσουμε συνεπώς, το Στέκι θα κλείσει, χωρίς βέβαια ούτε αυτό να μας απαλλάξει από το χρέος. Και μαζί, πιστεύουμε, θα έχουμε μία πολιτική ήττα και υποχώρηση για την Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία και τα κινήματα αλληλεγγύης.

Μπροστά σε αυτούς τους κινδύνους, αποφασίσαμε να αναλάβουμε αυτό το χρέος και να ζητήσουμε τη ρύθμιση και την αποπληρωμή του – με μηνιαίες δόσεις των 1.200 ευρώ. Εδώ κι ένα χρόνο λοιπόν, στήσαμε μία καμπάνια οικονομικής ενίσχυσης και απευθυνθήκαμε σε αλληλέγγυες συλλογικότητες, στους συντρόφους και τις φίλες μας, ζητώντας -για πρώτη φορά- να μας βοηθήσουν να κρατήσουμε το στέκι ζωντανό. Διευκρινίσαμε επίσης ότι, μόνο για αυτό το λόγο, θα δεχθούμε και χρήματα από κρατικούς και άλλους φορείς, αφού με καταστατική μας απόφαση το Στέκι κι η Αντιρατσιστική δεν δέχεται καμία ιδιωτική ή κρατική χρηματοδότηση για τη δράση της. Το χρέος αυτό όμως δεν ήταν δικό μας, ενώ ο μόνος τρόπος να συνεισφέρει ο οποιοσδήποτε συνυπεύθυνος φορέας είναι μέσω του δικού μας λογαριασμού. Για το λόγο αυτό είπαμε ότι οι οι ενισχύσεις αυτές θα δημοσιεύονται ανοιχτά και –φυσικά- θα κατευθύνονται μόνο στην πληρωμή των δόσεων.

Ένα χρόνο μετά λοιπόν, κάνουμε τον πρώτο δημόσιο οικονομικό απολογισμό της καμπάνιας μας. Σε αυτό το διάστημα έχουμε λάβει 15.000 ευρώ από την «Αλληλεγγύη για Όλους», 1.200   από τον Οργανισμό Λιμένα Θεσσαλονίκης, 2.400 από Ελληνικά Πετρέλαια, 1.000 από την Ένωση Νοσοκομειακών Ιατρών Θεσσαλονίκης, 1.200 από το Κοινωνικό Ιατρείο Θεσσαλονίκης, 300 από την «Asamblea apoyo migrantes Salamanca», 300 από συντρόφους/ισσες της Χώρας των Βάσκων, 150 από κινηματικούς χώρους της Πορτογαλίας, 280        από τη σελίδα RedNoteBook, 420 από τη Δικτύωση για τη Ριζοσπαστική Αριστερά, άλλα 2.600 περίπου από ατομικές συνεισφορές και άλλα 2.800 από το Crowdfunding μέσω της σελίδας της καμπάνιας keepstekipluggedin.com. Σύνολο, 27.668 ευρώ, από τα οποία ήδη πληρώθηκαν 12 δόσεις, ύψους 14.400 ευρώ και άλλες 7.000 περίπου σε τόκους. Το ξαναλέμε εμφατικά, κάποια από τα παραπάνω ποσά, όπως αυτά από εταιρίες, δεν θα τα ζητούσαμε εμείς για κανέναν λόγο, παρά μόνο για την εξυπηρέτηση του χρέους του Ξενώνα.

Το συμπέρασμα, παραμένουμε ακόμα ζωντανοί και ζωντανές και το παλεύουμε. Συνεχίζουμε να χρειαζόμαστε την αλληλεγγύη όλων σας:

  • Μπείτε στη σελίδα keepstekipluggedin.com και κάντε μία δωρεά μέσω crowdfunding, όσο μπορείτε. Και δυο και πέντε ευρώ είναι πολύτιμα και ενθαρρυντικά για εμάς. Και επαναλάβετε όποτε μπορείτε.
  • Επικοινωνήστε μαζί μας για να κάνετε μία σταθερή τραπεζική εντολή για τακτική συνδρομή.
  • Διαδώστε αυτό το κάλεσμα όπου μπορείτε.
  • Οργανώστε στο στέκι, στο χώρο, στην πόλη σας μια βραδιά ενίσχυσης για το Στέκι Μεταναστών.
  • Ελάτε στις εκδηλώσεις που θα κάνουμε το επόμενο διάστημα στη Θεσσαλονίκη με πρώτη την Κυριακή 12 Νοέμβρη, από τις 7 μμ στο Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23). Η εκδήλωση θα ανοίξει με παρουσίαση του –παλιού- εγχειρήματος του Ξενώνα Προσφύγων και της καμπάνιας για το χρέος, καθώς και της κατάληψης City Plaza, του νέου εγχειρήματος για τη στέγαση των προσφύγων στην Αθήνα. Θα συνεχίσει με συναυλία από τους «Πλήρη Ντάξει» και θα συνοδεύεται με παζάρι ελεύθερης συνεισφορές (έργα ζωγραφικής, βιβλία, δίσκοι, ρούχα κα) για την οικονομική ενίσχυση της καμπάνιας για το χρέος.

#KeepStekiPluggedIn

Στέκι Μεταναστών – Κοινωνικό Κέντρο

Ερμού 23, Θεσσαλονίκη

socialcenter.gr