Μαΐ 132017
 

Η φεμινιστική και ΛΟΑΤΚΙ ομάδα της Θεσσαλονίκης Κιουρί@ προβάλει την Κυριακή 14 Μαΐου, στις 19.00 το απόγευμα, το ντοκιμαντέρ «Ruins – Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης», της Ζωής Μαυρουδή, στο Κοινωνικό Κέντρο/ Στέκι Μεταναστών (Ερμού 23, με Βενιζέλου).

Μήνυμα σκηνοθέτη

ΕΡΕΙΠΙΑ

Οροθετικές γυναίκες. Το χρονικό μιας διαπόμπευσης.

Δήλωση σκηνοθέτη Zωής Μαυρουδή

Στις 27 Απριλίου του 2012, λίγες μόλις μέρες πριν τις εθνικές μας εκλογές που θα αναμεταδίδονταν από τα μέσα όλου του κόσμου, ήμουν ανάμεσα σε εκείνους τους Έλληνες που αιφνιδιάστηκαν από το πρωτοφανές και απεχθές θέαμα που ξετυλίχθηκε στις τηλεοράσεις μας.

Οι φωτογραφίες και τα προσωπικά δεδομένα συνανθρώπων μας θετικών στον ιό HIV, όλες τους γυναίκες, άρχισαν να παρελαύνουν στις βραδινές ειδήσεις και τα πρωϊνάδικα. Σύμφωνα με τις αρχικές πληροφορίες, και οι 31 γυναίκες ήταν ιερόδουλες που συνελήφθησαν σε μια μαζική επιχείρηση σκούπα της αστυνομίας, η οποία δημοσίευσε τις φωτογραφίες τους μετά από εισαγγελική εντολή. Γιατροί από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων δήλωναν σε συνεντεύξεις ότι θα ακολουθούσαν και άλλοι «έλεγχοι». Υπουργοί, αστυνομικοί και εκπρόσωποι του ιατρικού χώρου στήριζαν δημόσια την επιχείρηση ως μια επείγουσα κίνηση, απαραίτητη για την προστασία Ελλήνων αντρών και των οικογενειών τους.

Στην αρχή ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς τι συνέβαινε. Πολύ γρήγορα όμως η σύγχυση μετατράπηκε σε θυμό: οι γυναίκες κατηγορούνταν για το κακούργημα της «βαριάς σκοπούμενης σωματικής βλάβης» προς τους υποτιθέμενους πελάτες τους παρότι κανείς δεν είχε εμφανιστεί να τις καταγγείλει και να δηλώσει ότι είχε μολυνθεί. Μόνο μια γυναίκα φερόταν να έχει συλληφθεί σε οίκο ανοχής. Δεν ήταν ξεκάθαρο αν και ποιες από τις υπόλοιπες ήταν ιερόδουλες ή αν υπήρχαν θύματα εμπορίας λευκής σαρκός ανάμεσά τους. Ελληνικές και ξένες οργανώσεις κατηγορούσαν τις αρχές για μια σειρά παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων μεταξύ των οποίων οι εξαναγκαστικές εξετάσεις αίματος που έγιναν μέσα σε αστυνομικά τμήματα. Εκατοντάδες γυναίκες είχαν προσαχθεί. Σύμφωνα με ρεπορτάζ, τουλάχιστον μια ήταν ανήλικη. Οι περισσότερες ήταν Ελληνίδες και όχι μετανάστριες όπως είχε αρχικά ακουστεί. Όσο για τις μελανιές και τις εκδορές που έφεραν στα πρόσωπα και τα σώματά τους, αποτελούσαν ένδειξη του ότι πολλές ήταν ναρκομανείς, άστεγες και άπορες — αυτό που συχνά αποκαλούμε «ανθρώπινα ερείπια».

Παρά τις άμεσες και έντονες διαμαρτυρίες, το κακό είχε γίνει και το κυνήγι μαγισσών ήταν ήδη εν εξελίξει. Οι αποκαλούμενες «οροθετικές ιερόδουλες» θα σέρνονταν τις επόμενες μέρες στην Ευελπίδων μπροστά στα τηλεοπτικά συνεργεία, οδηγούμενες από αστυνομικούς με ιατρικά γάντια και θα προφυλακίζονταν για μια κατηγορία που αποδίδεται σε ύποπτους για βιασμό και ανθρωποκτονία.

Οι εκλογές της 6ης Μαϊου έσπρωξαν σύντομα την υπόθεση στο περιθώριο και το τσίρκο των ΜΜΕ καταλάγιασε, ως είθισται. Στους μήνες που ακολούθησαν και ενώ οι γυναίκες αποφυλακίζονταν σταδιακά, μου έγινε σαφές ότι αυτή η υπόθεση έπρεπε να αποτυπωθεί άμεσα σε μορφή που θα έφτανε και σε ένα ευρύτερο κοινό, εκτός Ελλάδας.

Ήθελα κατ’ αρχήν να δώσω στις γυναίκες την ευκαιρία να μιλήσουν στην κάμερα, να πουν τι τους συνέβη και να διεκδικήσουν την αξιοπρέπεια που τόσο βίαια τους αφαιρέθηκε. Τις επισκέφθηκα στις φυλακές και με τη συμβολή ακτιβιστριών από την Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης για την υπόθεσή τους, πήρα συνέντευξη από δύο γυναίκες που είχαν αποφυλακιστεί. Μίλησα επίσης και με δύο μητέρες που κουβάλησαν το βάρος της διαπόμπευσης των παιδιών τους στις κλειστές επαρχιακές τους κοινωνίες.

Τα λόγια τους, που άλλες στιγμές τα έσπαγε η σιωπή και άλλες οι λυγμοί, ήταν ο αντίποδας του ψεύτικου συναισθήματος των πολιτικών και τηλεοπτικών δημοσιογράφων.

Επίσημες αρχές δεν ανταποκρίθηκαν στην πρόσκλησή μας για συνέντευξη. Μίλησα όμως με γιατρούς, ακτιβιστές, δημοσιογράφους και νομικούς στην Ελλάδα και στην Αγγλία, που συζήτησαν μαζί μου τα γεγονότα και τις συνέπειες της υπόθεσης καθώς και την ποινικοποίηση της μετάδοσης του HIV μέσω αναποτελεσματικών και άδικων νόμων — ένα θέμα με διεθνείς διαστάσεις.

Θέλησα επίσης να κάνω αυτό το ντοκιμαντέρ γιατί πιστεύω ότι η υπόθεση των διαπομπευμένων οροθετικών γυναικών αντικατοπτρίζει όλα όσα έχουν πάει στραβά στη χώρα μας τα χρόνια της κρίσης: τον αυξανόμενο συλλογικό μας πανικό, την ανικανότητα των θεσμών, τη δουλικότητα των ΜΜΕ απέναντι στην υποτιθέμενη ιερότητα της εξουσίας, το φαρισαϊσμό των πολιτικών μας και την άνοδο του αστυνομικού κράτους.

Κυρίως, η υπόθεση αυτή εξέθεσε ένα ουσιαστικό έλλειμμα συμπόνιας προς αυτούς που έχουν χτυπηθεί περισσότερο από την κρίση και τη λιτότητα, τους ανθρώπους που περιφέρονται σιωπηλά ανάμεσα στα ερείπια της κοινωνίας μας.

Έχει περάσει ένας χρόνος. Παρ’ ότι κάποιες από τις γυναίκες αθωώθηκαν και άλλες θα δικαστούν με μειωμένη κατηγορία, κανένας δεν έχει κληθεί να απολογηθεί γι’ αυτό το ντροπιαστικό επεισόδιο. Μια μήνυση κατά γιατρών και αστυνομικών μπορεί να πάρει χρόνια να φτάσει στα δικαστήρια. Όσο για την Υγειονομική Διάταξη 39α που προηγήθηκε των συλλήψεων και καταργήθηκε μετά από αγώνα ενός χρόνου από ακτιβιστές και Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις την περασμένη άνοιξη, επανήλθε αιφνιδιαστικά σε ισχύ από τον νέο υπουργό Άδωνι Γεωργιάδη τον Ιούλιο του 2013, παρά τη σύσσωμη διεθνή κατακραυγή.

Πρέπει να αποδοθεί δικαιοσύνη σε αυτές τις γυναίκες για τη σοβαρή κακοποίηση και εκμετάλλευση που υπέστησαν από το Ελληνικό Κράτος. Μέχρι να έρθει αυτή η στιγμή, ας αποτελέσουν οι προσωπικές τους μαρτυρίες στο ντοκιμαντέρ μας μια ανθρώπινη ιστορία, διαφορετική από την επίσημη.

7 Σεπτεμβρίου 2013

Ζωή Μαυρουδή

Απρ 022017
 

Περίληψη Ταινίας:
Η ταινία εκτυλίσσεται σ’ ένα υποθετικό 2015 όπου, μ’ ένα νέο νομοσχέδιο κοινωνικής πρόνοιας, οι γονείς που δεν μπορούν, οικονομικά ή συναισθηματικά, να τα βγάλουν πέρα με τα δύσκολα, ατίθασα ή ασθενή παιδιά τους, μπορούν να τα παραδίδουν δωρεάν σε ψυχιατρικές κλινικές. Η Ντάι είναι μητέρα του «δύσκολου» έφηβου Στίβεν, με συχνές βίαιες εκρήξεις, αλλά δε διανοείται να εγκαταλείψει το γιο της.

Βραβείο της Επιτροπής στις Κάνες, Σεζάρ ξένης ταινίας και εννέα βραβεία της Καναδικής Ακαδημίας Κινηματογράφου για μια παθιασμένη, άνιση, θαρραλέα, αλλά και αυτάρεσκα επιτηδευμένη ιστορία ενηλικίωσης. Δεν θα μπορούσε να ήταν αλλιώς για τον τρομερό Ξαβιέ Ντολάν (η πέμπτη του ταινία στα 25 του μόλις χρόνια), ο οποίος αντιμετωπίζει τους χαρακτήρες του λίγο γραφικά, αλλά με γνήσιο ενδιαφέρον, διάφορα θέματα-ταμπού με λυτρωτικό χιούμορ και τον θεατή του σαν ένα αφελές πεντάχρονο που θα εκστασιαστεί από τον καταιγισμό ταχυδακτυλουργικών αφηγηματικών τρικ, ανάμεσα στα οποία ένας «λοξός» συνδυασμός από πιασάρικα χιτάκια και ένα εντελώς τετράγωνο κάδρο (το μισό της οθόνης περίπου), το οποίο αυξομειώνεται κατά τη συναισθηματική βούληση του πρωταγωνιστή!

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε δεύτερη Κυριακή στις 20.30

Μαρ 172017
 

Sunday, March 26 at 7 PM – 9 PM

«Είμασταν μαγεμένοι από το πόσο μπροστά από την εποχή τους ήταν αυτές οι γυναίκες. Έσπαγαν όλα τα ταμπού και τις προκαταλήψεις της κοινωνίας. Συνειδητοποιήσαμε πόσο λίγα γνωρίζει για το θέμα ο κόσμος. Κατά κάποιο τρόπο έχει θαφτεί. Δε διδάχθηκε ποτέ στα σχολεία και κανείς δε γνωρίζει πόσο πραγματικά μακρυά έφτασαν οι σουφραζέτες για να ακουστούν – οι βομβαρδισμοί και οι βανδαλισμοί, οι ξυλοδαρμοί από την αστυνομία. Ήταν μια ανείπωτη ιστορία.» – Σάρα Γκάβρόν, σκηνοθέτιδα.

Οι Σουφραζέτες δεν προέρχονταν από αριστοκρατικές τάξεις, ήταν εργαζόμενες γυναίκες που συνειδητοποίησαν ότι η ειρηνική διαμαρτυρία δεν έφερνε αποτελέσματα. Στραμμένες στη βία ως τη μόνη διέξοδο, ήταν έτοιμες να χάσουν τα πάντα στον αγώνα τους για ισότητα. Η Μοντ είναι μία από αυτές. Ο αγώνας της για αξιοπρέπεια μοιάζει με θρίλερ, αλλά είναι ταυτόχρονα συγκινητικός και θα εμπνεύσει πολλές γενιές γυναικών στην πορεία του.

Μαρ 142017
 

Οι προβολές του Μαρτίου είναι αφιερωμένες στο φεμινιστικό κίνημα. Πρόγραμμα αφιερώματος:
Κυριακή 5 Μαρτίου: Το Απαγορευμένο Ποδήλατο/ Wadjda
Κυριακή 19 Μαρτίου: Οι ατίθασες/ Mustang

Περίληψη Ταινίας
Πέντε κορίτσια σε ένα μικρό χωριό της Τουρκίας αναγκάζονται σε κατ’ οίκον περιορισμό αφού οι θετοί κηδεμόνες τους θεωρούν πως φέρονται έκφυλα για τα δεδομένα της συντηρητικής κοινωνίας. Όλες τους έχουν επιθυμίες και αντιμετωπίζουν μια πραγματικότητα που τις βλέπει αποκλειστικά ως υποψήφιες νύφες. Αυτή που ξεχωρίζει, ωστόσο, είναι η μικρότερη από τις πέντε, η Lale, η οποία αρνείται να παραδοθεί και σχεδιάζει σταδιακά την απόδραση. Μια από τις ελάχιστες ταινίες που θίγουν το κρίσιμο θέμα της εγκατάλειψης των παλαιών αρχών όχι με τρόπο εκβιαστικό, αλλά αντιθέτως βιωματικό και τρυφερό, με ανάσες αισιοδοξίας, υπέροχη φωτογραφία και απλό, στρωτό σενάριο που υπονοεί περισσότερα απ’ όσα λέει.

To πολυβραβευμένο σκηνοθετικό ντεμπούτο της Ντενίζ Γκαμζέ Εργκιουβέν, μία τρυφερή δραμεντί με δυνατή φεμινιστική φωνή για τη θέση της γυναίκας στη σύγχρονη Τουρκία. Το Mustang πραγματεύεται θεμελιώδη ζητήματα, που δεν αφορούν μόνο κοινωνίες, όπως η Τουρκική, άλλα είναι περισσότερο οικουμενικά, όπως η ισότητα των φύλων και τα αναχρονιστικά έθιμα, που αν και περιορίζουν τις ατομικές ελευθερίες και τα δικαιώματα, οι κοινωνίες τα αποδέχονται σε μεγάλο βαθμό προς χάριν της παράδοσης.

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε δεύτερη Κυριακή στις 20.30

Μαρ 052017
 

Οι προβολές του Μαρτίου είναι αφιερωμένες στο φεμινιστικό κίνημα. Πρόγραμμα αφιερώματος:
Κυριακή 5 Μαρτίου: Το Απαγορευμένο Ποδήλατο/ Wadjda
Κυριακή 19 Μαρτίου: Οι ατίθασες/ Mustang

Περίληψη Ταινίας:

Η δεκάχρονη Γουάντζντα είναι αποφασισμένη να κάνει τα πάντα για να αποκτήσει το πράσινο ποδήλατο που λαχταρά. Τα εμπόδια που πρέπει να ξεπεράσει όμως είναι πολλά, με σημαντικότερο το ότι στη Σαουδική Αραβία θεωρείται ανήθικο για τις γυναίκες να κάνουν ποδήλατο.

Το Απαγορευμένο Ποδήλατο αποτελεί σίγουρα έναν ελπιδοφόρο κινηματογραφικό άθλο. Πρόκειται για την πρώτη ταινία γυρισμένη εξ ολοκλήρου στη Σαουδική Αραβία, την οποία μάλιστα σκηνοθέτησε γυναίκα. Και όλα αυτά σε μία χώρα όπου έχει απαγορευθεί η λειτουργία κινηματογράφων εδώ και 30 χρόνια και όπου απαγορεύεται στις γυναίκες να ψηφίζουν και να οδηγούν ακόμα και ποδήλατο. Όμως η αξία της ταινίας – που έχει αποσπάσει τη θερμή υποδοχή του κοινού και πολλές διεθνείς φεστιβαλικές διακρίσεις- δεν εξαντλείται μόνο στην τόλμη της δημιουργού της, Haifaa Al Mansour, να πραγματοποιήσει ένα γύρισμα σε αντίξοες συνθήκες.

Το Απαγορευμένο Ποδήλατο στέκει αυτόνομα ως ένα φιλμ που λειτουργεί άψογα σε πολλά επίπεδα. Με κινητήριες δυνάμεις την αλληγορική του ιστορία, τη γενναιόψυχη ματιά που δίνει άφεση ακόμα και στους πιο αδύναμους χαρακτήρες και μια γοητευτική φόρα που αποφεύγει τη λακκούβα του μελοδράματος με αποφασιστικές ορθοπεταλιές, αυτό το φιλμ σφύζει από πείσμα και χιούμορ.

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε δεύτερη Κυριακή στις 20.30

Φεβ 172017
 

Αυτή την Κυριακή, σερβίρουμε Κοτόπουλο με Δαμάσκηνα, μια αστεία και τρυφερή ταινία, στον επωδό του Αγίου Βαλεντίνου και στην έναρξη των Καρναβαλιών.

Περίληψη Ταινίας:
Τεχεράνη 1958. Ο Νάσερ Αλι Χαν, ο πιο γνωστός βιολιστής, βρίσκεται με σπασμένο βιολί. Αδυνατώντας να βρει άλλο για να το αντικαταστήσει, νιώθει αβάσταχτη τη ζωή του χωρίς μουσική. Μένει ξαπλωμένος στο κρεβάτι του και βυθίζεται όλο και πιο βαθειά στις ονειροπολήσεις της νιότης του αλλά και στα όνειρα για το μέλλον των παιδιών του. Κατά στη διάρκεια των εβδομάδων που θα ακολουθήσουν, και καθώς τα κομμάτια αυτής της συναρπαστικής ιστορίας αρχίζουν να πλάθουν ένα αρμονικό σύνολο, μαθαίνουμε το συγκινητικό του μυστικό και κατανοούμε το βάθος της απόφασής του να εγκαταλείψει τη ζωή για τη μουσική και την αγάπη.
Έξυπνα αφηγηματικά παιχνίδια, ένας περίπλοκος, συναρπαστικός χαρακτήρας και μια ιστορικοκοινωνική αλληγορία: η δημιουργός του «Persepolis» διασκευάζει ένα δικό της κόμικς σε ένα απολαυστικά τρυφερό, πικρό στο βλέμμα, μα ζεστό στην καρδιά ερωτικό δράμα.

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε δεύτερη Κυριακή στις 20.30

Φεβ 122017
 

Προβολή απ’ το room39 # refugee & homeless support
Κυριακή 12/2 στις 8μμ στο Κοινωνικό Κέντρο / Στέκι Μεταναστών

περίληψη
Το ερώτημα που θέτει «Ο Ανθρωπος Ελέφαντας» δεν είναι το ανθρωπιστικό που μοιάζει να διαφαίνεται, αλλά κάτι το πιο βαθύ. Πλάσματα όπως ο παραμορφωμένος ήρωας του έργου μάς φέρνουν απέναντι στην ουσία της ύπαρξης. Ο Λιντς συνεχίζει τους προβληματισμούς του Τοντ Μπράουνινγκ («Τα Τέρατα», 1932) κι άλλων δημιουργών, κυρίως, του βωβού κι επιλέγει το ασπρόμαυρο για να τους πλησιάσει κι αισθητικά. Εκπληκτικά μοναδική ταινία.

υπόθεση
Στο βικτοριανό Λονδίνο, ένας διακεκριμένος χειρουργός αναλαμβάνει να περιθάλψει ένα νεαρό που γεννήθηκε με παραμορφωμένο πρόσωπο και σώμα (από την ασθένεια του Ρεκλινχάουζεν) κι αποτελούσε την ατραξιόν σε τσίρκο της πόλης. Ανακαλύπτει ότι ο Τζον Μέρικ είναι στην πραγματικότητα ένα πλάσμα με ευγενικά αισθήματα και κοφτερό μυαλό.

Trailer
Μπορείτε να δείτε το τρέιλερ της ταινίας στο youtube στη διεύθυνση:
https://www.youtube.com/watch?v=Hu5uyWgU4CE

Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λιντς
Πρωταγωνιστούν: Τζον Χαρτ, Αντονι Χόπκινς, Αν Μπάνκροφτ, Γουέντι Χίλερ

Φεβ 022017
 

Λίγες μέρες μετά την Διεθνή Ημέρα Μνήμης των Θυμάτων του Ολοκαυτώματος το Cine Στέκι υποδέχεται την νέα χρονιά με προβολή ενός πολυβραβευμένου ιστορικού δράματος ενάντια στον ναζισμό.

Περίληψη Ταινίας:
Στο Άουσβιτς του 1944 ο Σαούλ είναι ένας από τους λίγους επιζώντες Εβραίους, ο οποίος αναγκάζεται να βοηθά τους Γερμανούς στο κάψιμο των νεκρών ομοεθνών του. Μέχρι που κάποια στιγμή αποφασίζει να θάψει το πτώμα ενός παιδιού, το οποίο ισχυρίζεται πως είναι δικό του.
Μια σκληρή ιστορία επιβίωσης μετατρέπεται με συγκλονιστικό τρόπο στην απόλυτη υπαρξιακή οδύσσεια ως την καρδιά του σκοταδιού. Μεγάλο Βραβείο της Επιτροπής στις Κάνες, ξενόγλωσσο Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα για ένα εντελώς πρωτότυπο και τολμηρό αριστούργημα, σκηνοθετικό ντεμπούτο ενός βοηθού του Μπέλα Ταρ.

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε δεύτερη Κυριακή στις 20.30

Δεκ 182016
 

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Μετανάστη την Κυριακή 18 Δεκέμβρη, το Cine Στέκι προβάλλει μια ταινία για την σύγχρονη οδύσσεια των μεταναστών

Περίληψη Ταινίας
Ο Enayatullah κι ο Jamal είναι Αφγανοί πρόσφυγες που προσπαθούν να αποδράσουν προς τη Μεγάλη Βρετανία με τη βοήθεια δουλεμπόρων. Στο επικίνδυνο ταξίδι τους θα ακολουθήσουν τον «δρόμο από μετάξι» μέσα από το Πακιστάν, το Ιράν και την Τουρκία, κυνηγώντας το όνειρο της άφιξης στην πόλη σύμβολο της ελευθερίας στην μητρόπολη του Λονδίνου» Ο Michael Winterbottom συνδυάζοντας στοιχεία μυθοπλασίας με αληθινά περιστατικά παρακολουθεί τις δυσκολίες που καλούνται να αντιμετωπίσουν τα δυο παιδιά στο χερσαίο ταξίδι τους με ενδιάμεσους σταθμούς σε Ιράν, Τουρκία, Ιταλία, Γαλλία και με τελικό προορισμό το «κέντρο» του δυτικού κόσμου, την ελπίδα για μια νέα ευκαιρία και ένα καλύτερο μέλλον.

Με κάμερα στο χέρι, με ελάχιστη μουσική συνοδεία και με τον τονισμό των απογυμνωμένων τοπίων που διασχίζουν οι ήρωες, τοποθετεί στο κέντρο του πλάνου -χαϊδεύοντας σχεδόν- τους «ερασιτέχνες ηθοποιούς» του, που εξακολουθούν να πιστεύουν ότι και εκείνοι έχουν δικαίωμα στο όνειρο σε αυτόν τον κόσμο. Και αν ίσως στο τέλος δεν τα καταφέρνουν, εκείνο που μετράει περισσότερο είναι το ταξίδι, ότι και εκείνοι άφησαν με κάποιο τρόπο το σημάδι τους και δεν παραδόθηκαν χωρίς μάχη. Ο Winterbottom έχει το χάρισμα να γυρίζει ενδιαφέρουσες ταινίες ανεξάρτητα από την θεματολογία τους και αυτό τον καθιστά έναν από τους πιο καλούς σύγχρονους βρετανούς σκηνοθέτες. Η απλότητα, η εντιμότητα και η αβίαστη συγκίνηση που αποπνέει η ταινία πιθανότατα αποτέλεσαν έναν από τους λόγους για τους οποίους το In this World τιμήθηκε με τη Χρυσή Αρκτο στο φεστιβάλ Βερολίνου το 2003.

‘In This World’ Directed by Michael Winterbottom – Official Trailer
https://www.youtube.com/watch?v=iirGjM3T5QI

Πριν την ταινία θα προβληθούν 3 ταινίες μικρού μήκους:

1.«Επισκέπτες»:Η εκπληκτική ταινία του Θοδωρή Παπαδουλάκη για τα Χριστούγεννα

Διαβάστε περισσότερα: http://www.kar.org.gr/2015/12/26/επισκέπτεςη-εκπληκτική-ταινία-του-θ/

2.Fortress Europe: μια εξαιρετική ταινία από την Κινηματογραφική Ομάδα του Εσπερινού Γυμνασίου-Λυκείου Κω

Διαβάστε περισσότερα: http://www.kar.org.gr/2016/02/14/fortress-europe-mia-exeretiki-tenia-apo-tin-kinimatografiki-omada-tou-esperinou-gymnasiou-lykiou-ko/

3.«Astoria»: Ένα ντοκιμαντέρ του Πολ Μέισον για τους πρόσφυγες Παρελθόν και παρόν

Διαβάστε περισσότερα: http://www.kar.org.gr/2016/05/17/astoria-ena-ntokimanter-tou-pol-meison-gia-tous-prosfyges-parelthon-ke-paron/

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε δεύτερη Κυριακή στις 20.30

Νοέ 242016
 

Προβολή της ταινίας μικρού μήκους «ΝΟ ΔΕ ΝΤΟΓΚ». Η Δράση για την άγρια ζωή θα βρίσκεται στο μπαρ και θα μπορείτε να μας γνωρίσετε και να προμηθευτείτε και το καινούργιο μας ημερολόγιο και φυσικά να απολαύσουμε όλοι μαζί την υπέροχη ταινία!

Νοέ 192016
 

Mε αφορμή τον πρόσφατο θάνατο του θρυλικού τραγουδιστή, συνθέτη και ποιητή Leonard Cohen, το Cine Στέκι προβάλλει ένα ντοκιμαντέρ για τη ζωή του.

Περίληψη Ταινίας
Τον Ιανουάριο του 2005 ο μουσικός παραγωγός Χαλ Γουίλνερ διοργάνωσε στο Σίντνεϊ μια τιμητική συναυλία για τον Κοέν, όπου τραγούδια του ερμήνευσαν μεταξύ άλλων ο Νικ Κέιβ (για τον οποίο το άλμπουμ «Songs of love and hate» ήταν μια αποκάλυψη καθοριστικής σημασίας για τη δική του μουσική καριέρα), ο Άντονι, η Μπεθ Όρτον, ο Ρούφους Γουέινραϊτ κ.ά. Στο τέλος ακούμε και τον ίδιο μαζί με τους U2 να τραγουδά το «Tower of song». Εκτός της συναυλίας, στην ταινία παρεμβάλλονται συνεντεύξεις του ίδιου του Κοέν που διαφωτίζουν τον ψυχισμό και τη φιλοσοφία του (ιδιαίτερα την κλίση του προς τη ζεν φιλοσοφία και το μοναχισμό)

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε Κυριακή στις 20.30

Νοέ 052016
 

Οι προβολές στο Στέκι Μεταναστών ξεκινούν ξανά!

Εγκαινιάζοντας την νέα χρονιά επιλέξαμε μια ρουμανική ταινία εποχής που προβλήθηκε στο περσινό φεστιβάλ Κινηματογράφου.

Περίληψη Ταινίας:
Το «Aferim!» εκτυλίσσεται στη Βλαχία το 1835. Ενας τοπικός αστυνομικός/σερίφης, μαζί με το γιο του, γυρίζει τα χωριά αναζητώντας έναν τσιγγάνο που καταζητείται για κλοπή. Μέσα από την περιπέτεια των τριών αντρών, η σύνθετη, αταίριαστη, γεμάτη διχόνοια, καχυποψία και προκαταλήψεις κοινωνία της εποχής, ολόιδια με την τότε ελληνική, καταγράφεται με καλοπροαίρετο χιούμορ. Γιατί η ταινία, ακολουθώντας τη δομή και τον τύπο ηρώων ενός κλασικού γουέστερν, εκτυλίσσεται ως λαϊκή κωμωδία (με αρκετές σκηνές σκληρής βίας που ελαφραίνουν λόγω ύφους), κλείνοντας το μάτι στις πολιτικές και κοινωνικές νόρμες που υπήρχαν τότε, όπως ακριβώς υπάρχουν και τώρα, σχηματίζοντας το πολύπλοκο εθνικό παζλ που ονομάζουμε Βαλκάνια και όπου ζούμε.

Cine Στέκι Μεταναστών
Κάθε Κυριακή στις 20.30